852 
ZOOGDIERKN. 
De lever is onder hel middelrif gelegen, vooral aan 
de regterzijde, even als bij den mensch ; hoe meer zij 
echter verdeeld is, des te meer strekt zij zich ook aan de 
linkerzijde uit. Over het geheel is de lever meer verdeeld 
bij de verscheurende dan bij de kruidclende dieren ; klein 
daarentegen en weinig veideeld vooral bij de zoogdieren 
met verdeelde of zamengestelde magen {* * * * (§) ). De galblaas 
ontbreekt hier bij meer soorten dan in eene der overige 
klassen van gewervelde dieren; zij is niet aanwezig bij de 
vleeschelende Cetacea, bij den rhinoceros, olifant, tapir, 
het paard, den luiaard, de muizen, den hamster en eenige 
andere knaagdieren en, onder de herkaauwende dieren, bij 
de kameelen, lama’s en herten (-{-). Bij de verscheurende 
dieren is zij daarentegen altijd aanwezig, gelijk ook bij de 
apen. Bij de meeste zoogdieren wordt de gal langs den- 
zelfden weg naar de galblaas gevoerd, waardoor zij weder 
wordt geloosd (de galblaasbuis, ductus cyslicus) ; bij som- 
migen echter zijn er, zoo als bij het rund, levergalblaas- 
buizen (ducius hepalico-cystici) aanwezig, welke men 
vroeger ook wel eens ten onregte aan den mensch had 
loegeschreven (§), takken namelijk van de leverbuis, die 
naar onderscheidene deelen der galblaas loopen en de gal 
in haar uitstorten. Meestal vereenigt zich de galbuis van 
de lever met die der galblaas in een gemeenschappelijk 
men inler animalia herbivora, carnivora et omnivora reperialuf- 
Gottingac 1804, 4°., \\aarin deze deelen bij bet paard, rund, zwija 
en den bond besebreven zijn. 
(*) De onderscheiding der verschillende deelen, die in de lever 
kunnen voorkomen, door bijzondere namen, welke door dcversO* 
werd voorgesteld, kunnen wij liier niet vermelden. Zie zijne Études 
sur Ie toie : Ann. des Sc. uat, IV, 1835, Zool. p. 257 — 269. 
(f) Merkwaardig is bet, dat zij bij dn giralTe, volgens owen, nueca® 
ontbrak, dan dubbel is. Aristoteies’ opgave, dat zij in Euboea bij 
schapen ontbreekt (waarin zij anders voorkomt), verkrijgt daardoor eciUg® 
meerdere geloofwaardigheid. Hist. aitimal, I, c. 14. 
(§) Vergelijk HAllEH, Elem. physlol. V . p. 537 — 541. 
