ZOOGDIEREN. 
879 
aan de binnenzijde een gele vlek op hel netvlies, welke 
■'OEjiMEiiRisG het eerst heeft opgemerkt. Bij de dolfijnen, 
tie meeste verscheurende en de gehoefde dieren is het 
vaatrijke vlies voor een gedeelte achter in den oogbol 
ontbloot van de zwarte kleurstof, die anders daarover is 
uitgespreid, en ecu vezelachtig of celachlig vlies, dat men 
het tapijt ((apefum) noemt, vervangt hare plaats en ver- 
toont levendige, dikwerf metaalaclUig glinsterende kleu- 
ren (’^). De lens is gemeenlijk plat, en van achteren even 
als bij den mensch door eene meer bolle vlakte dan aan 
de voorzijde omschreven. Bij do in het water levende 
zoogdieren, vooral bij de zeehonden (P/zorae), is zij bijkans 
kogelvorinig. Er zijn over het geheel drie oogleden aan- 
wezig ; doch bij den mensch en de apen beslaat er van 
hel binnenste regtstandige ooglid (de membrma niclilans) 
slechts een spoor, het zoogenoemde balfmaanswijzc vlies 
[plica semilunaris) aan den binnensten ooghoek (-{-). 
Het gehoororgaan der zoogdieren verschilt van dat der 
''ogels door engere omsluiting van den doolhof in het 
rotsachlig gedeelte des slaapbeens, door meerdere ontwik- 
keling van het slakkenhuisje (dat gewoonlijk twee en een (*) 
(*) Vergelijk DRÜCKE in MÜllER’s Archiv 1845, S. 387 — 405. 
(f ) Verfjelijk BIDMENTIIAL, Dissert. de exiernis orulor. inlegumentU. 
Berolini 1812, 4°.; THApp Symbolae ad nnal. elphysiol.Organorum 
^ulhum adjuvantiuin, Tnrici 1830, 4®. ([>• 26 — 31. vooral voor rle 
'nemhrana nictilaiis en liet daarin vervatte kraakliccn). Bij de meeste 
teoirdicrcn komt met de viembntna 7iiclUans ook eene afzonderlijke 
klier [Glundula Hnrderi, zie hoven hl. 453, OOI) voor, welke wij 
veeds hij de kruipende dieren en voifcls vermeld hehben. De traan- 
klieren zijn dikwerf klein; hij de walvisehaehlijfe zoojdlercn zonden ze 
onlhreken, m.oar hij Delphinns is echter een krinjjvormige klier achter 
de ooirledcn aanweziij (rapp Cetaceen, S. G3). Behalve de vier regie 
en de twee schuinsche oog.spicrcn, komt hij vele zoogdieren nog een, van 
den rand van het ftratneti opltcum naar den ooghol loopende en 
dezen kegelvorinig omvallende sjner [fitusculits stispettsorius oculi)^ 
die hij de Balaenae (volgens siater, Anat. Vnlersuchungen üler das 
Auge der Celaceen, Bonn 1852, 8®. S, 2), hij gemis der overige oog- 
spieren alleen aanwezig zon zijn. 
