ZOOGDIEREIV. 
881 
'litgespannen vlies (de vledermuizen); andere fladderen of 
liedienen zich bij hunne sprongen van een valscherm , 
hetwelk door eene verlenging der huid, langs de zijden 
des ligchaams, tussclien de voor- en achterpooien gevormd 
is (Galeopithecus, Pleromys, Petaurista). 
De hersleilingskracht is bij de zoogdieren gering. Hunne 
zielsvermogens zijn over het algemeen meer ontwikkeld 
dan flie van eenigc andere dieren ; vele huisdieren 
zijn bijzonder leerzaam, en kunnen alzoo den mensch ge- 
wigtige rlicnslen bewijzen. De zoogdieren staan daardoor 
ook in de naanw.ste betrekking tot de geschiedenis der 
menschheid; de uitoefening zijner heerschappij over die 
dieren, welke hem van dienst konden zijn, was eene der 
eerste pogingen, die de mensch moest aanwenden, om 
den grond tot verdere ontwikkeling en beschaving te leg- 
gen, De hond weial reeds vroeg zijn medgezel ; onder- 
scheidene gehoefde dieren werden zijne voorname bezitting 
hij de herderlijke leefwijze, of zijne lastdieren, die hem 
den arbeid verligiten, dien hij bij den akkerbouw te ver- 
rigten had. 
Verschillend is het verblijf (de physische verbreiding) 
«Ier zoogdieren. Sommige houden zich slechts in de zee 
Op, zoo als de walvischachtige dieren en de meeste zee- 
honden {P/wcae), hoezeer ook eenigc sooiten, vooral der 
laatstgenoemde dieren, in zoetwater leven. In meren en ri- 
vieren houden zich vele soorten van het geslacht Sorex, 
de otters, bevers, het vogelbekdier op. Andere zoogdieren 
•even onder den grond {Talpa, Balhyergus enz ). De 
oieeste evenwel leven boven op den grond, sommige op 
hooge bergtoppen (b. v. Antilope rupicapra, Capra Ibex), 
andere op hoornen (de moeste apen en eekhorens, de 
hiijaards), en sommige houden zich zelfs, vliegende of flad- 
derende, voor een gedeelte in de lucht zelve op (Gafco/JtVAe- 
de Chiroplera). Dit verschillend verblijf heeft natuurlijk 
’nvloed op den algemeenen ligchaamsvorm en het maaksel 
