ZOOGDIEREN. 
885 
(lebben, de soorten der warme (anden meer op bergen, 
dan in de vlakten worden aangetroffeu (*). 
De zoogdieren zijn, met nilzondering van eenigo soorten 
van vledermuizen (‘n van do ware walvissclien, niet aan 
vast bepaalde logten gebonden.' gelijk de trekvogels, maar 
bewonen gedurende den winter dezelfde gewesten, als des 
zomers (f). Onderscheidene soorten houden daarentegen 
een winterslaap, en brengen een grooteren of kleineren 
tijd van het jaar, zonder eenig voedsel, in holen en schuil- 
hoeken door. Zoodanig zijn b. v. in Europa de vleder- 
muizen, de egel, do hamster, de marmot, en verscheidene 
andere soorten van knaagdieren, die het geslacht Myoxus 
uitnaaken, en in het hoogc Noorden, de beer. (Even als 
dezelfde soorten van vogels in koude streken, en in war- 
mere gewesten het geheelo jaar door blijven, kan ook het 
vers^chijnsel van den winterslaap naar het klimaat eeniger- 
mate verschillen.) Vóór den winterslaap zijn deze dieren 
bijzonder vet ; als zij in bet voorjaar uit hunne schuil- 
plaatsen weder te voorschijn komen, zijn zij, daarentegen 
zeer vermagerd. De ademhaling is door groote tusschen- 
poozen afgebroken en heeft nagenoeg opgehouden ; de 
(*) Over dit onderwerp kan men vergelijken J. A. c. simmerjunw, 
Specimen Geographitte Quadrupedum, L, B. 1777. i”. (verouderd); 
filEviRAKCS, Biologie II, S. 174 — 263 op onderscheidene plaatsen ; 
'tLlGER, Lebet bliek der Slitigethiere nach ihrer Vertheilung über 
^ie Weltlheile. Ahh, der Königl. Akad. der fVissensek. %tt Berlin, 
h IBia, S. S9 — 159; wiibraND nnd RIIGEN, Gemdlde der organ. 
b^'atur^ S, 69 — 88; L. K. scomarda, Bie geographische Verbreitung 
•ter Thiere, Wieu 1853. 8“. (met veel lieleicnheid gecompileerd.) 
(j) Dut sommige soorten van vledermuizen eclitcr trekken, blijkt 
liit enkele ■waarnemingen en opmerkingen; lic GlOGER in OKEh’s / sis, 
bd. 21, 1828, S. 1113 — 1124, blasIOS. AmtUcher Bericht über die 
t'ersummlung zu Braunschweig, 1841, S. 63. De walvissclien, die 
'len lomer in do poolstreken doorbrengen, trekken ’s winters zuidelijk 
‘a den Atlantiseben Oceaan ; sommige soorten volgen waarsebijnlijk 
de talrijke scholen van visschen, om Ie beter haar voedsel te kunnen 
'"'den. Vergelijk EsCDRICHI, Vntersuchungen über die nordischen 
tt'ollthiere, S. G — 10 en elders, 
