CL, XVll. MAMMALIA. 
907 
YCi>elicidoic vooibeelileii van dieren, die meer dan 80 voet lan(f 
waren (y-elfs enkelen van 100): van lijd tol tijd stranden deze wal- 
visseben aan de kusten der Noordzee ; -daardoor beeft l)r, scblegei 
naauwkeurigo beschrijvingen en afbeeldingen van deze soort kunnen 
ontwerpen (’♦). Eenc kleine soort van bet noorden is Balaena ro- 
itrata FABR. Door lange boistvinnen M'.dcrsclieidt zieb Balaena Ion- 
gimana RCD,, Balaena Boops FABR. (z-ie RODOIPHI Abhandl. der 
künigl. Akad. der fFisseusch. sa Berlm a. d. Juhre 1829. 
Physikal. KL S. 133—144 mil Abb.), de keporkak der Groenlan- 
ders; dezelfde soort komt ook ten zuiden van de linie, aan de Kaap 
de Goede Hoop en elders voor. 
PhijseUir h., Caloüon lac. {Physalus ct Physeler ejusd.) 
Spiraculiim unicum versus capilis Iruncali apicem. Maxilla 
inferior angusla, dentiuin conicorum inagnoruiii, intiis cavo- 
i'um serie inslrucla, superiori edenlula aut dentibus paucis, 
sub giflgivis recondilis.' 
Sp. Physeter macroeepbalus SDAW et auctor, nee l., lAC. Cétac. 
n. 10, BIDMENB. Abb. N’. 84; de potvisch, Ausefot ; bereikt bijna 
de grootte van den walviseb en wordt in verscheidene zeeën aange- 
IrofTen. Men heeft vroeger verschillende soorten van dit geslacht 
aangenomen, maar bet is niet genoegzaam bewezen, dat er werkelijk 
meer dan eenc soort b.slaau ; bij eene zou bet spuitgat niet voor, 
maar achter op den kop liggen ; deze is de Physeler macrocepha- 
lus i., waaruit iacèpède zijn geslacht Physalus vormde. Voor de 
voorwerpen, die eene rugvjn hebben, bespaarde lacépède den naam 
van Physeler. Maar bij alle, goed waargenomen voorwerpen opende 
zich het zoogenaamde spuitgat voor op den kop, en was er een knobbel 
of valscbe vin op het achterste gedeelte van den rug aanwezig. 
In afzonderlijke ruimten van den kop boven pp den. schedel is 
eenc vclachtige slof vervat, welke verhardt en alzoo bet walschot 
vormt {sperma celi). Ook <le olie of traan {spermaceti-oil of 
spermoil der Engelscbcn) wordt verzameld, In de darmen vindt 
men den graauwen ambe*- {ambra grisea), eene met galvet over- 
eenkomende zelfstandigheid, dje als reukmiddel worrlt aangewend, 
daar zij hij het branden oenen aangenamen reuk geeft; deze zelfslan- 
dirrlicid drijft ook soms op de zeeën der warme gewesten en wordt 
somtijds aan de kusten, aangcspoeld. Verg. bRAMDT u. RATZEB. Medis. 
Zool. I. S. 108—111. De jxrtvisseben voeden zich vooral met Cepba- 
(•) Voor de ingewanden vergelijke men W. VBOtIK, Ontleedkundige 
'aanmerkingen over den Ffoordschen rinvisch. Tijdschr. roor «at. 
^esch, en Physiol» IV, Bl. 1 — 2^. 
