CL. XVII MAMMALiA. 
911 
B. ani-. éd. ill., Mammif. PI. 97, fi{f. 3, cvén., Icoiiogr., Mammi/. 
PI. 47, fig. 2; de bruiuvisch, lemarsoum; deze soort -wordt zelden 
meer dan 4' lang en Ls de kleinste en gemeenste van deze familie; 
zij liQudt zicli in de Noordzee op ,en komt ook bij ons in de Zuider- 
zee voor; ge-woonlijk blijft zij digt bij de kusten, en zwemt in groote 
of kleine troepen bijéén. Er zijn 20 tot 24 kleine tanden aan weêrs- 
zijden in de boven- en onderkaak ; de rugvin .st.ial ongeveer op bet 
midden van den rug, ecliter digter bij den staart dan bij den kop. 
Vergelijk over dé ontleedkunde dezer soort PZIJISON Skniter of 
naturk. Setshihel II. 2. 1793, p. 1II--121, AlBEES Iconesadill. 
iinat. comp. fase. II. Tab'. V — M'l, v. baer in Oken's Isis 1826. 
S. 807 siANNtüs in müilek’s Archiv 1849, S. 1—41 (be- 
schrijving der spieren) enz. — Delpkinus globiceps CDV. Ann. dt( 
Mus Tolde 19. PI. I. f. 2. 3; deze soort met stompen kop behoort 
mede onder die, waarop men den naain van Butzhopf heeft toe- 
gppast; zij lieeft eenc op hel voorste gedeelte van den rug staande 
vin, en slechts weinig taiiden (9 of 10 aan wcêrszijden in beide 
kaken). Deze dolfijn kan ile aanzienlijke lengte van meer dan 20' 
bereiken. Bij enkele soorten is geen rugvin aanwezig, iackpèdë 
vormde daaruit het onnoodig ondcrgeslacht Delphinapterus. — 
Sp. Delpkinus leucas PAttAS Zoogr. Rasso^Asiat. Tab. I, SClïBEB. 
Siiugth. 349, scobesbï Arctio lieg. II, PI* 4; de Beluga; cene 
groote soort van het hooge Noorden. 
Famtlia VUL (CCCXXXIl ) SirmiatLUfi. s.Cclacea her- 
bivora. Nares in labio sitperiori ad anlcriorem capitis par- 
lem apeiTae. Dentes molares coronis plaiiis, aul latiiina 
cornea dentiuin loco in utraqne inaxilla. Mammae duae 
pectorales. Selae in labiis ; corpus, praeserlini in juniori- 
htis, pilis sparsis praedilnm. 
De kruidetende walvischachiige dieren weiden vroeger in 
de nabijheid der zeehonden geplaatst; de lainantijn werd 
met den walrus in cén ge.slachl (^frichechus) verbonden. 
Zij onderscheiden zich echter even als dc ware vvalvis- 
schen door het gemis van acbiersle ledematen. Gampek 
had de overeenkomst viezer dieren met de vvalvisschen 
reeds aangewezen (ideuvres II, p. 491, du Dugon de 
BCFFort; zie ook ozebetzkovskï in Nov. Act. Acad. Scient. 
Petropol. ad annos 1795, 1796 Tom. XIII), en de groote 
cuviEB heeft de stelselmatige rangschikking ook ten op- 
zigte dezer dieren verbeterd; want de overeenkomst, die 
deze familie met den w-ilnis aanbiedt, is slechts eene op- 
