CL. XVII. MAMMALIA. 
915 
Veelhoevigen of dikhuidigen. Hoezeer een fossiel geslacht 
{Anoplotherium) slechts met twee hoeven voorzien is, en 
er bij het zwijn niet meer dan twee hoeven op den grond 
rusten, terwijl twee andere, kleine, van den grond verwijderd 
zijn (ungulaesuccenturiatae s, accessoriae, zooalsbjj veleher- 
kaauwende dieren), kan men echter deze dieren niet met 
die der vorige orde verwarren. De voorbands- on voor- 
voorvoelsbeenderen beantwoorden aan het getal der vin- 
gers en smelten nooit lot céa enkel been te zamen. Zij 
hebben gcene zamengestelde maag en herkaanwen nimmer. 
Al deze dieren zijn geheel of voornamelijk kruidelend. 
VVij erkennen echter, dat deze orde iiaauwelijks den naam 
eener natuurlijke afdeeling verdient, en er b. v. tussehen 
de geslachten Hyra.v en Elephas in al de kenmerken 
een verschil beslaat, hetwelk bijkans gelijk is aan dat 
tu.sschen beider ligchaamsgrootte. 
Familia IX. (CGGXXXlll.) Proboscidea illig. Dentes in- 
cisivi in inaxiila superiori duo, exserti, magni ; dentes 
canini nulli ; molares magni, corona elongata. Pedes pen- 
tadactj'li. Nasus in proboscidem longain, prehensilem elon- 
gatus. Mammae duae pectoraics. 
Tul deze familie behoort slechts édn enkel, thans levend 
geslacht, dat der olifanten, waarvan ook uit bet diluviale 
tijdperk fossile overblijfsels zijn. Daarenboven behoort 
hiertoe het uitgestorvene geslacht Jlastodon cüv., in het- 
welk de krooiien der kiezen lepelvormige, bij paren ge- 
plaatste knobbels hebben, en waarvan de soorten in het 
tertiaire tijdvak leefden. 
Mastodon gigatUeus CDV., PANDER u. D’itTON, Die Skelete der 
fachydermaln Tab. III. tan dit dier vindt men de fossile over- 
blijfsels in Noord-Ainerika. (Ten onregte liecft men aan dit dier den 
naani van Mammouth gegeven, die aan Elephas primigenius toe- 
koint). Men kent van deze soort een geraamte, dat 1 000 pond weegt; 
zij bereikte de boogie van den olifant, maar was langer. Bij jongere 
voorwerpen komen er ook in de onderkaak twee snijtanden voor, die 
kort zijn en waterpas liggen ; zoodanige voorwerpen hebben aanleiding 
gegeven tot bet geslacht Tetracaulodan ; godman Transact, of 
*he American pkiL Soc., new Series, Vol. Hl, p, 2. Philadelpbia 
1830, p. 478—485 (overgenomen in de Ann. des Sc. nat. XX 
1830, p, 292 — 301). Somtijds blijft een 'der twee snijtanden, die 
58 * 
