CL. XVII. MAMMALIA. 
927 
Al de soorten van liet (jeslaclit des paards hehooren in de oude 
wereld, in de uilgestrelrte hergvlalUcn van Azië en Afrilta te liuis. 
Zij leien in troepen bijéén, loopen snel en voeden zieb vooral van 
grassoorten. liet darmkanaal is wijd en lang; zij liebbcn eene een- 
voudige maag, een’ grooten blinden darm en geene galblaas. 
Sp. a) Cnuda undique selosu hquus Cahallus L. ; }\el paard ; 
dit dier wordt niet meer oorspronkelijk wild aangetroflen, maar leeft 
verwilderd in woestijnen van .Azië en in uitgestrekte vlakten van 
Zuid-Amerika. Die wilde paarden onderscbcidcn zich door grooteren 
kop en kleinere gestalte van de tamme; zie sciirebër Stiugth. 
Tab. 309. Kr is geen huisdier, waarop de menscli meer prijs stelt 
dan op bet paard. Het paard leeft omstreeks 30 jaren; men beeft 
echter onderscheidene voorbeelden van paarden, die 40 of meer jaren 
oud geworden zijn, De dragt duurt elf maanden. Eerst op liet vijfdo 
jaar zijn al de melktanden door blijvende tanden vervangen. Men 
vergelijke over dit dier de seboone beschrijving van BüFros, Ilist. 
nat. |V. p. 174 — 257, en het doorwrochte opstel van J. A. wagner 
in scbreber’s Süugthiere VI. .S. 15-^109. Vooral voor de rassen 
kan men nazien d’aiton, Naturgeschirhte des Pferdes., Iter fhl. folio 
transv. Weiinar 1812 (2tcrTlicil, .4«z>/o»i!e des P/erdes 1816), KDNZ, 
Abhildungen siimmtlicher Pferde-Racen,mit Bemerkungen van d’ai- 
ton, K..rlsruhc 1827, fol. Over de juiste evenredigheden van bet uiter- 
lijke des paard.s heeft bojancs gehandeld in de Isis van OKEn 1823. 
<;_ joQ 112 . Taf. I. Over het paard uit het ontleedkundige oog- 
punt heeft men vele werken, zoo als J DE SACNIER. Parfaite con- 
uaissanre des Chevau.r. La llaye 1734 fol, G STCBBS, The Anatomy 
of the Horse, bocrgelai. Precis anat. du corps de Cheval enz. 
Ook LETll’s, Ilundhuch der Aiintoinie der Ilaustliiere (Stutigart 1850 
8°.) als bijzonder over het paard handelende, en met vele keurige 
hontsnec-figuren opgelieldcrd, mag bier niet onvermeld blijven. 
b) Catida apice setosa. .Sp. liqiius Asinus l., de esel; een 
zwart kruis over de schouders; lange ooren. De wilde ezel [Equus 
onager, de hulan der Rirgi.sen, zie sCDREBER Saughl. 312 naar 
PALUS ; vergel. eveRSJIANN Bulletin de la Soc. de Moscou 1840, 
p. 56, 58) leeft in groote troepen in Tartarije en trekt 's winters 
naar ineer zuidelijke gewesten.*) De ezel wordt als huisdier gemeen- 
onderkaak een kleine voorste maaltand hij de Duilsche schrij- 
vers); zie L. BOJANI. Adversaria ad dentilionem Equini generis et 
avis 'domesticae speclantia; üov. Act. Acad. caes. Leop. Car. XII. 
1825. p. 697 sqq. 
(') Hiertoe behoort ook de Remionus van IsiD. GEOïïROT SAINT- 
SttAlRE, Nouv. Ann. du Mus. IV. 1835, p. 97 l’l. 8. 
