Ü3;i C^. XV,U. ^lAWJiALIA. 
J ■ ■ . > f ir' i. : :,ir ; 
randen. Hel mannetje lieeft in de nabijlieid van den navel een klier- 
waarin ‘ffé' iiiïisKus ih vofw^soricn fcéftijd wordt afgcsclicidén . 
tlVl tó'iWdsillél’ ÏÜeft"6^ 'lïè'ïioóge trlaktch van Middcl-AziS en strekt 
sicfi' iiEfaf /iet' bosten tóf Cliina ült. ™ ' 
.Kleik'ête 'èöbVfeii, hiel kortêié oöi-en en gladde Laren, wier pooten 
ólanlt zijh'j^n'iÓt \an' dón' grónd tnccr verwijderde nevcnlioe^cs, onder- 
tcliéidèn iióL daaréflLovcn’ dóór het gemis van muskuszak. Zij komen 
' iri het iurdeh' van' .tóJë,' op' Ccjflon en dé Sunda-eilandcn voor. Suhgcn. 
'Tf'tigülus (lilIlsS.j^SCfiDEv. (Tra'ffulus et 4feOT(Vj«n GRix). Sp. iWosc/i»i 
Jnijanicus ^G^ii. riilisioj, Moschus KancMll. iCüm. Saugih . 
Tab.' 215 C eiiü, (liet ‘góSlhèlit Moschus onderscbèidt zich naauwc- 
lijhs VAti“dat tlW' liél'tón ! ‘ rrifód'ér althans dan de giralTe, dié tlN- 
N4EOS er mede vereenigde.) 
„Lj l^xcl^<(/mtelopar(lqli). Dentes caiiini superiores 
in ,mujli%,x j^CocHua quotannis deponenda, inaribus propria 
(feininis, iina .specie exoepta, nulla). Glandula sebacea (siiws 
f I lïs) ■ anlc ocitlutn. Fasciculus piloruin loiigioruui 
aiJ ped,ips'|»osti’cos iti plerisqne. Gauda brevis, inler- 
')B De Bcrlensfeven voorat"in de bósscLcn, zoow el in de oude als aietiwe 
iwercldt^'cft'in ieer verschillende luchtstreken; uit Afrika echter is 
slechts een^ soort bekend ; in .Australië kent men er gcene enkele. 
-Somhiigd soorten Jóopén zeer snel en ligt, zoodat men het getrappel 
op den grond nlanvvélijks hooji, maar wel, rooral wanneer Br 'vele 
hij elkander zijn, een onophoudelijk rammelen der geledingeii Van 
de dunne pooten of een zbnderling knappen, zoo .aks' hij het rendier. 
De Iroorneu ' der herten zijn heenige uitwassen, die zich ó() een 
rolrond uitsteeksel van de voorhoofdsheenderen (den zoogcrioCraden 
ro®e«sf<»*j ontwikkelen. Dit uitsteeksel is met huid en haren te- 
dekt ; het ' begint zich, kort na de geboorte, als eene epi/^ü^sr’s óji den 
schedel te vormen, waarmede het later vergroeit. Met dezen rozenstok 
(het niet afvallendc deel 'der hoornen) komen ongetwijfeld dc hoöriicn 
der giraffe overeen. Aan de splts' tnn den rozenstok ontwikkelt' Vich, 
van het tweede j aar af, de jaarlijks afvallendc horen. De groei der 
horens gaat zeer .snel vóórt, zoodat zij in weinige weken den 'vol- 
koineneo wasdom bereiken. Eerst wordeh ze door een wollig bekléed- 
.«el, een verlengsel der' huid, bedekt; later versterft de huid en valt 
hij lappen ' van (Icn horen af J- deze versterving meenen velen .aan een’ 
ring van beenknobbels te inoeten toeschrijven (den rocezji-rnns), die 
gedurende de verdere ontwikkeling van den horen aan zijn grondstuk 
hoven den rozenstok ontstaal, door welke knobbels de vaten der liuió 
gedrukt en de omloop des blocds gestremd zou worden. Nu ontstaat 
