VOORBEUIGT 
VOOR 
DEK TWEEDEK DREK. 
Toen ik in 18^7, bij den aanvang van mijne loopbaan 
als akademisch onderwijzer , besloot tot de uitgave van 
Grondbeginsels der Dierkunde, was het geenszins mijne 
bedoeling om het groot getal van Handboeken nog met een te 
vermeerderen^ hetgeen niet slechter, maar ook niet beter 
was dan de meeste dier werken. 
Ik zoude van die onderneming hebben af gezien, wanneer 
ik er een gevonden had, hetwelk door mij, zonder groote 
verandering, als leidraad bij mijne lessen had kunnen 
gebezigd worden. Bij deze lessen, die grootendeels voor 
toekomstige geneeskundigen gehouden worden, meende ik, dat 
aan de ontleedkundige beschrijving meerdere uitvoerigheid 
gegeven moest worden, dan daaraan in de zoologische 
Handboeken veelal te beurt valt; en zelfs het werk van 
cuviKii, Ie Règne aninial dislribué d’aprèsson organisalion, 
andere punten voor mijn oogmerk te uitvoerig, was hier 
te beknopt, omdat het door hem als inleiding lót de groote 
vergelijkende ontleedkunde beschouwd werd, welker zamen- 
slelling hem meer dan de helft zijns levens bezig heeft 
gehouden en welker uitgave door zijnen dood werd verhin- 
