INLEIDIK G 
Men hoort iicl woord naluur zoo dikwerf bezigen, dat 
ttien bijkans niet weet, welke beteekenis niet hetzelve 
Verbonden is. Sommigen duiden daardoor het stelsel van 
al de krachten aan, waaraan de stof onderworpen is, en 
onderscheiden dus de naluur van het heelal, waardoor zij 
liet geheelc zamenstel van geschapene wezens verstaan, 
l^eze onderscheiding is echter, op zich zelve beschouwd, 
geheel willekeurig. Het woord naluur, uit de lalijnsche 
taal in de nieuwere talen overgebragt, komt van nasci d. i. 
geboren leorden, ontstaan (v). In dien zin noemen wij dan 
oaluur al hetgeen ontstaat, of ontstaan is, en hetgeen voor 
ons een voorwerp der uitwendige zintuigen of van inwen- 
'lige waarneming uilmaakt, de wereld der ligchamen en der 
geesten, de uitgebreide en de denkende naluur, De naluur 
stellen wij eindelijk ook tegen de kunst over, verstaande 
door de laatste alles, wat het vernuft van den mensch in 
de voortbrengselen der schepping veranderd heeft, om 
daardoor zijne behoeften te voldoen en zijne genoegens te 
bevorderen. 
Hoe verschillend ook deze en andere heteekenissen wezen 
tiiogen kunnen wij echter als de algemeenste beteekenis 
die aannemen, waarbij men door natuur de stoffelijke we- 
•"old, alles, hetgeen geschapen of ontslaan is, verslaat, ge- 
lijk ook de krachten daarin gelegd, en de wetten, volgens 
\) Kveneens liet {jrielcsclic cpvrig van (fva- 
1 . 
1 
