INLEIDING. 
o 
<le slül' en hare eigenschappen, hare verwantschappen en 
verbindingen; de delfstofkundige houdt zich met de ge- 
daante, het natuurlijk voorkomen, de rangschikking dezer 
klingen bezig. De scheikundige onderzoekt echter ook die 
grondstoffen, welke in de natuur niet dan met andere 
stoffen verbonden voorkomen; deze grondstoffen zijn van 
het gebied der natuurlijke geschiedenis uitgesloten. 
Terwijl de natuurkunde de algemeene eigenschappen der 
ligchamen, en de beweging nagaat, waardoor in den toe- 
stand der ligchamen cene tijdelijke verandering veroorzaakt 
Wordt, onderzoekt de scheikunde de stoffelijke bestand- 
*leelen, de bijzondere eigenschappen van elke grondstof en 
hare veelvuldige verbindingen met andere grondstoffen. Dc 
natuurlijke geschiedenis eindelijk rangschikt de in de na- 
tuur voorkomende ligchamen volgens den vorm. Men kan 
haar derhalve in zekeren zin eene bijzondere natuurkunde 
noemen ; maar haar eigenlijk wezen ligt in het beschrijven 
nn rangschikken. Gewoonlijk beperkt men haar tot dc 
hgchamen, die op onze aarde en in die geringe diepte on- 
^nr hare oppervlakte, welke onze mijngroeven bereiken 
hunnen, voorkomen ; maar het is niet volstrekt noodzakelijk 
nni haar aldus te beperken. Het hangt alleen van de wijze 
van behandeling af om ook de planeet, die wij bewonen, 
ja het gansche zigtbare heelal aan haar gebied te onder- 
werpen (’). 
De zekerheid, waartoe wij in deze wetenschap geraken 
hunnen, is gegrondvest op het getuigenis onzer zinnen, op- 
^latvan anderen en op besluiten, welke uit verbinding van 
afzonderlijke waarnemingen worden afgeleid {inductie), en 
'las te meer zekerheid verkrijgen, hoe grooter het getal 
'lar waargenomene verschijnselen is, die tot hunne bevesti- 
8'ug strekken; want waarneming is de hoofdzakelijke grond- 
slag, 
waarop deze wetenschap gevestigd is. 
( ) Conmographiii, Historia mundi. 
