'10 
INLEIDIING. 
Dierkunde. 
Er zijn drie deelcn der natuurlijke geschiedenis, even 
gelijk er drie groote verdeelingeu der ligchamen zijn, 
welke op onzen aardbol worden aangelroffen. Wij onder- 
scheiden de natuurlijke geschiedenis in Delfstofkunde {Mi- 
neralogia), Kruidicunde {Bolania) en Dierkunde (Zoologia) 
even gelijk wij de natuur in drie rijken verdeden, dat 
der delfstoffen, der planten en der dieren. 
Evenmin als uit eene verzameling van levensbeschrijvin- 
gen de geschiedenis der menschheid ontstaat, kan uit de 
beschrijving van diersoorten de natuurlijke gescheidenis 
voortkomen. — De dierkunde beschrijft daarom niet slechts 
de dieren afzonderlijk {monographisch) , volgens de uit- 
wendige deelen en het inwendig maaksel, maar omvat 
het gebeele rijk der dieren, toont hun onderling ver- 
band, en wijst elk dier zijnen rang en zijne plaats aan. 
Dc dierkunde kan in verschillende deelen worden on- 
derscheiden. Zij wordt vooreerst verdeeld in beschrijving 
en geschiedenis. De beschrijving der dieren {Zopgraphia) 
heeft lot doel, ons naauwkeurige beschrijvingen der afzon- 
derlijke in- en uitwendige deelen van het dierlijk ligchaam, 
on alzoo van het gehcele dier, te geven ; zij behoudt dien 
uaam meer bepaald, wanneer zij ons met dc uitwendige 
deelen der dieren en hunne uitwendige gedaante, en met 
dc i'angschikking in klassen en orden bekend maakt. Wan- 
neer zij ons met bet inwendig maaksel der dieren bekend 
maakt, zoo wel wat den vorm en de ligging (structura), als wat 
het weefsel {textura) betreft, heet zij dier-ontleodkunde {Zoo- 
(omid), welke in de laatste jaren vooral beoefend is, en 
gewoonlijk vergelijkende ontleedkunde {anatome comparuta) 
wordt genoemd. Deze laatste benaming is echter niet vol- 
komen van dezelfde beteekenis als de eerste ; zij duidt 
eene meer wijsgeerige wetenschap aan, die, niet te vreden 
met dc eenvoudige kennis der verschillende vormen, door 
