inleiding. 
H 
Vergelijking] der ontleding van alle dieren en ook van het 
ttienschelijke ligchaam, de algemeene wetten der dierlijke 
hcwerktuiging en de eenheid in dezelve opspoort. 
He geschiedenis der dieren {Historia animalium) omvat 
cene vergelijkende natuur- en zielkunde der dieren; zij 
heldert de levensverschijnselen en hunne wetten in de 
«'ierlijke huishouding op. Men kan haar ook eene algo- 
^^6no physiologie (Biologie) noemen, De kennis der ge 
ögraphische en physische verbreiding der dieren over de 
«♦Ppervlakte der aarde, de kennis der opeenvolgende vormen, 
in vroegere tijdperken van onze planeet geloefd heb- 
en waarvan de overblijfsels in de lagen en beddingen 
uit het water bezonkene gebergten gevonden worden, 
^^ehooren mede tot deze geschiedenis van het dierenrijk. 
Heze gedeelten kunnen elkanders wederzijdsche hulp 
**'ct ontberen. Zij maken te zamen ook slechts ééne we- 
•^enschap uit, welke wij dierkunde noemen. 
llel weefsel der dieren. 
He natuur heeft in het maaksel van het dierlijk lig- 
*^^aam een onbegrijpelijk kunstvermogen ten toon gespreid, 
^'et slechts het ligchaam zelf in zijn geheel, ja niet alleen 
*'jne grootere deelen, maar zelfs de kleinste gedeelten 
der organen zijn werktuigen, en het ontleedmes toont ons 
in de eenvoudigste vezel toe, niets dan doelmatig 
'“gerigie deelen. Het geheele ligchaam bestaat uit vele 
*eden; de leden zelven bestaan uit spieren, vaten, zenu- 
; (j 0 spieren wederom uit vliezen, vaten, vezels, enz. 
een ligchaam mag dan wel met regt bewerktuigd 
*ieeten. 
Hm zich een denkbeeld van het weefsel der dieren te 
''Oï’men, moet men op de wijze der scheikundigen te 
gaan. Dezen onderscheiden de zamcnstellendc dee- 
der ligchamen in naaste en verwijderde bcslanddeelcn, 
