'12 
liNLElDlNG. 
on noemen verwijderde beslanddeelcu of groudbegiubels 
(elcmenta) die, welke zij door hunne kunst verder in 
geenc ongelijkslachtige deelen scheiden kunnen. Even zoo 
heeft het weefsel der dieren naaste en verwijderde be- 
standdeelen. De laatste of bewerktuigde grondbeginsels 
{elemenla organica) zullen wij daarna leeren kennen ; zien 
wij eerst, welke de naaste bestanddeclen zijn (parles con- 
slüuenles proximae). Zij worden weefsels, genoemd, 
Biciiat heeft de wetenschap van het organisch weefsel 
bij den tnensch vooral gegrondvest en haar algemeene ont- 
leedkunde genoemd. Hij bediende zich bij het onderzoek 
der weefsels van scheikundige reagentia en van weeking, en 
gedeeltelijke ontbinding in water. Elk weefsel beschreef 
hij naar zijne natuur- en scheikundige eigenschappen, 
zijne physiologische verschijnsels en ziekelijkc wijzigingen. 
In dien zin werd na hem deze wetenschap ook door mec- 
KEL, HËUSiNGEii en BÉeLAiio beocfcnd (“). Eerst in de laatste 
tien jareu heeft deze wetenschap eene geheel verscliillende 
rigling verkregen door het mikroskopisch onderzoek. De 
algemeene anatomie werd daardoor grootendeels rnikrosko- 
pische anatomie. Onze onsterfelijke landgenoot leeuweniioeck 
had reeds omstreeks anderhalve eeuw vroeger, door merk- 
waardige en veelvuldige onderzoekingen, vele bouwstofleii 
geleverd, die echter grootendeels ongebruikt waren blijven 
liggen, tot dat iii onze dagen, door de verbeteringen van 
het zamengestelde mikroskoop, de lust tot nasporing algc- 
mcener opgewekt en het belang der kennis van de kleinste 
organische bestanddeclen voor eene naauwkeurige physio- 
logie meer en meer ingezien werd. Do namen van krause, 
VALENTiN, sciiWANN, iiE.vLE uiogen voor veieandercu, die wij 
gaarne zouden aanbalen, in dit veld van onderzoek niet (*) 
(*) vcrjrcnoügca ons met liier tot liet welgestelde en licknople 
Jiandboek van den laatstgenoemden : Etémens d' Anatomie générale tn 
verwijzen (2me édit. Paris 1827. 8°.) 
