llNLEiDING. 
M 
voorkomt, in gebonden toestand een bestanddeel van 
verscbillende weefsels en van vele dierlijke vochten uit. 
III. Het vaatweefsel (teta vascularis). Vaten zijn holle 
cilinders, welke voedende vochten bevatten, die dooV 
het ligchaain worden rondgevoerd. Hiertoe behoo- 
ren zoowel de watervaten als de bloedvaten. De 
grootere bloedvaten bestaan uit verschillende lagen ; 
de fijnste bloedvaten (haarvaten genoemd) uit een 
eenvoudig, gelijksoortig vlies, zonder vezels of ander 
weefsel, maar in hetwelk ronde of eironde mikros- 
kopische ligchaampjes (celkernen) gelegen zijn. Bij 
grootere bloedvaten en ook bij de watervaten is het 
binnenste vlies uit cellen gevormd, die als een pla- 
veisel naast elkander liggen, even als in de Opper- 
huid. Dit vlies wordt bedekt door andere, welke 
vezels aanbieden, die gedeeltelijk in de lengte, ge- 
deeltelijk kringvormig loopen. Hierop volgt eene 
buitenste laag van verbindingsweefsel, waardoor de 
vaten met de omliggende deelen verbonden worden. 
IV. liet %enuwweefsel {tela nervea). Hiertoe behooreu 
bij de hoogere dieren de hersenen, het ruggemerg, 
de zenuwknoopen en de zenuwen ; lagere dieren 
hebben slechts zenuwen en zenuwknoopen, welke 
laatste de plaats der centrale deelen van het zenuw- 
stelsel vervullen. De scheikundige bestanddeelen 
van dit weefsel zijn eiwit en eene vetsoort die 
phosphorus bevat. De zenuwstammen en de bundels, 
waaruit zij bestaan, worden door hulsels, uit celwijs- 
weefsel bestaande, omkleed, welk omhulsel «ean’fma 
genoemd wordt; verdund zeezoulzuur lost het neii>- 
rilema op ; alcalische oplossingen daarentegen doen 
het zenuwmerg verdwijnen, zoodat het neurUema af- 
zonderlijk overig blijft. De zenuwen bestaan uit 
fijne draden, die zich niet verdeden noch met el- 
kander verbinden. Zij zijn van zeer ongelijke dikte 
van Vsc tot ’lm milim., en dunner, vooral bij de zin- 
