INLEIDING. 
53 
terwijl wij die elk afzonderlijk met zoodanigen ver- 
S®'pen, die ons het best bekend zijn ; en ontegenzeggelijk 
ons de mensch het best bekend van alle dieren (^). 
voege hier bij, dat de mensch in der daad het mid- 
^olpunt der dierlijke bewerktuiging is, zoo dat de dieren 
l^oschouwd moeten worden als uileenloopende stralen, die 
’o dit middelpunt zamenvloeijen, hetgeen de vereeniging 
Van het volkomenste en schoonste onder die allen (f). 
Zoo worden dan dieren, die aan den mensch gelijkvormig 
*1)0, niet zonder grond volmaakt geheeten. 
Over de kunst van Rangschikken (Taxonomia). 
I^eze begrippen worden nog duidelijker toegelicht door 
®one ontvouwing der grondbeginsels van de kunst van 
^^^ogschikken. Rangschikkingen en stelselmatige verdee- 
*^i6n zijn in de natuurlijke geschiedenis onmisbaar. Hoe 
•hotelbaar zijn niet de soorten van dieren, die over den 
'’®>’dbodcm verspreid zijn ! Elk dezer soorten heeft een 
^''derland, eene bepaalde gedaante en verschillende eigen- 
appen, Hoe zal men tot de kennis van dit alles ge- 
hoe zal men de waarnemingen van vroegere schrij- 
‘'® kunnen gebruiken, en weten tot welke soort zij be- 
vekking hebben; hoe zal men eindelijk zijne eigene 
^vnemingen aan anderen kunnen mededeelcn zonder 
ook^ '’®“S®‘=kikking te bezigen? Rangschikkingen zijn dan 
even oud als de beoefening der natuurlijke geschiede- 
voy vofitiTfcaTz To nxinTiq ’éxciaTOv yvapifiéra- 
OVTOI ^>1 Kcci sv TOi? aXXütp- 'O S’iivDpiaTroy, 
Arisioieles 
sf tóvayKV)? ètrTi. 
^60 V p'y. 
In,, ■ yVilptpiéTlUTOV 
h. I. c. VI. 
7' 
I<iee7i sm- Pkilosophie der Geschichle der 
"leit. Carlsnific, 1704. I. ThI. S. lOO—lOR, 
