INLEIDING. 
Ü6 
nis, en er beslaat alleen verschil in hare meerdere of 
mindere wetenschappelijke gronden. — Door hare stel- 
selmatige rangschikking verkrijgt ook de beoefening der 
natuurlijke geschiedenis eenen uitgebreiden invloed op onze 
geheele wetenschappelijke vorming, en zij kan ook in dit 
opzigt aan jonge lieden niet genoeg worden aanbevolen, om 
zich in alle overige vakken van studie aan eene juiste orde 
te gewennen. 
De eerste grondslag van alle dierkundige verdeelingen 
is de soort (species). Men verstaat daardoor de vereeniging 
van alle die individus, welke onderling meer overeenkomst 
aanbieden, dan zij op anderen gelijken, die door weder- 
zijdsche bevruchting vruchtbare individus kunnen vóórt- 
brengen, cn die zich door de voortteling voortplanlen, 
zoo dat men bij analogie vooronderstellen kan, dat zij 
allen oorspronkelijk van één paar afkomstig zijn. Door 
karakter der soort (characler specificus) verstaat men alle 
die kenmerken te zamen genomen, welke zich als onver- 
anderlijk betoenen. Die kenmerken daarentegen, waar- 
door onderscheidene individus van eene soort van elkander 
verschillen, en welke aan ontaarding moeten worden toe- 
geschreven, vormen verscheidenheden (varietales). 
De oorzaken der verscheidenheden zijn in den invloed 
der uitwendige omstandigheden, en de vermenging van 
met elkander overeenkomende soorten gelegen. Verschei- 
denheden uit deze laatste oorzaak noemt men meer be- 
paald bastaarden (hybridne oHiibridae). De gedaante is als- 
dan eene vereeniging van die der beide ouders. 
Zoodanige bastaarden schijnen, met ter zijde stelling van 
fabelachtige verhalen, zich alleen tot soorten te bepalen, 
die onderling veel overeenkomst aanbieden. Zij zijn over 
het geheel onvruchtbaar, en niet in staat, hun geslacht 
verder voort te planten. Zij komen eindelijk in den vrijen 
natuurstaat ongetwijfeld hoogst zeldzaam voor, en zijn 
meer het gevolg van den gedwongen staat van dienstbaar' 
heid, waarin zich onze huisdieren bevinden. Deze oorzaak 
