38 
INLEIDING. 
kunnen slechls uit de vergelijkende kennis van al die 
soorten worden opgemaakt. 
Het is hier de plaats, om met een woord van de na- 
men der dieren te gewagen. Linnaf.us heeft het eerst aan 
alle voorwerpen der natuur een’ dubbelen naam gegeven ; 
zoo heet b. v. de leeuw Felis Leo, de hond Canis fami- 
liaris. De eerste dier twee namen {Felis, Canis) is de 
naam van het geslacht en aldus aan alle soorten, die tot 
één geslacht behoorcn, gemeen {nomen genericum). Hij 
behoort een zelfstandig naamwoord te wezen; men heeft 
verschillende regels, waaraan die naamgeving onderworpen 
is, maar de uiteenzetting 'daarvan zou ons thans te ver 
afleiden. In de laatste tijden heeft men, in navolging der 
kruidkundigen, eigennamen van personen tot de vorming 
der geslachtsnamen gebezigd, zoo als Bonellia, Bollenia, 
Dorthesia, Desoria, hetgeen echter in dc botanie veel meer 
in gebruik is. De tweede naam is die der soort {nomen 
specificum), zoo als Leo, familiaris', hij is of een zelfstan- 
dig of een bijvoegelijk naamwoord, en moet in het laatste 
geval in geslacht met den voorsten naam overeenstemmen. 
Op zich zclven beteckent hij niets en duidt ons geen 
bepaald voorwerp aan, zoo hij niet met den geslachtsnaam 
verbonden is (*). Deze dubbele naam is derhalve met het 
begrip van geslacht ten naauwste verbonden. 
Geslachten worden wederom op dezelfde wijze bijeen- 
gevoegd en vormen orden {ordines) -, deze wederom klassen 
{classes). Men kan deze voorstelling ook omkeeren, en 
zeggen, dat het dierenrijk eerst in klassen, vervolgens in 
orden en geslachten verdeeld wordt, en de geslachten ein- 
delijk soorten bevatten. 
(*) Het is even als met de familie-namen en eigennamen van per- 
sonen. De eerste geven ons een geslacht, de laatste een bepaald voor- 
werp in dat geslacht te kennen. Maar deze plaatst men juist in eene 
tegenovergestelde volgorde, d. i. den eigennaam eerst, daarna den fa- 
milienaam. 
1 
