40 
IINLEIDING. 
wigt, dat hun in de huishouding der natuur toekomt, en 
voegt hen als tot een groot organisch geheel te za- 
men (* * * (§) ). 
Eene volkomen natuurlijke rangschikking is nog niet 
gevonden : maar wij behooren haar altoos te zoeken, en 
hare verspreide brokstukken op te zamelen. Zij is, vol- 
gens iiNSAEüs, het eerste en laatste doel der wenschen 
van den kruidkundige (f); zij behoort het niet minder 
voor den dierkundige Ie 'wezen. Wij verheugen ons ech- 
ter, dat wij reeds nader hij dit doel gekomen zijn, nadat 
men, vooral in de eeuw, die wij thans beleven, met de- 
zelfde naauwkeurigheid en ijver het inwendig maaksel der 
dieren is begonnen te onderzoeken, waarmede men in de 
vorige eeuw, vooral op het voetspoor van linnaeüs, den 
uitwendigen vorm had nagegaan. Linnaeüs zelf echter had 
reeds gezegd, dat eene natuurlijke rangschikking der dieren 
door het inwendig maaksel wordt aangewezen (§). Maar, 
wanneer het natuurlijk stelsel geheel volkomen was, zou 
het niet enkel eene naamlijst der dieren of een groot woor- 
denboek zijn, maar een trouw beeld van het dierenrijk 
en een kort begrip der geheele wetenschap. Hoe meer de 
wetenschap tot dat doel nadert, des te meer neemt zij 
ook in volkomenheid toe. 
Wij moeten hier nog met een enkel woord van eenige 
stelsels, die men in het dierenrijk heeft voorgeslagen, ge- 
wagen. 
De dieren kunnen op verschillende wijzen in klassen 
verdeeld worden, en het onderscheid tusschen de onder- 
scheidene dierkundige stelsels is zeer aanmerkelijk. Anis- 
roTELES heeft de dieren verdeeld in die, welke bloed be- 
(*) zie J. SPli, Geschiclite und Beurtheilung nller Sysieme in 
der Zooloyie, Nürnberg 1811. SI S. 8 — 11. 
(f) Philosophia botanica. § 77. t 
(§) «Divisio naturali.s animalinm ab interna structura indicatur-’’ 
System, natiir. Tom. I. p. 19, Ed. XII. 
