INLEIDING. 
49 
afwijkingen aangewezen. Niet eene ladder, die gelijkma- 
opklimt, maar veeleer een net kan ons eenige voor- 
stelling geven van den veelvuldigen zamenhang en de 
''ersehillende verwantschappen, volgens welke de natuur 
hare voortbrengselen gerangschikt heeft. 
Dat de gewervelde dieren tot den hoogsten trap van 
''alkornenheid der bewerktuiging opklimmen, hebben wij 
«■eeds vroeger opgemerkt. Te regt zullen wij derhalve 
iiinne verschillende klassen in de laatste plaats beschouwen. 
' Verder evenwel dan als een leidend beginsel willen wij 
vierledige verdeeling van cuvier bij onze behandeling 
''**•1 het dierenrijk niet volgen. De infusiediertjes (wanneer 
'«en de raderdieren en andere, alleen om de kleinheid 
darmede verbondene diervormen, van hen afzondert) schij- 
eene afzonderlijke groep uit te maken en vertoonen 
a'tiians den geslraalden vorm niet, waardoor de polypen en 
andere lagere dierklassen zich onderscheiden. Wij vormen 
aarom voor deze eenvoudigste dierlijke wezens eene 
a'gene afdeeling, welke wij, daarin reeds door andere schrij- 
voorgegaan, die der Prolozoa noemen. De vorm is 
«nd of eirond, dikwerf niet juist bepaald, maar gedurende 
'ct leven veranderlijk (*). 
Het! ^ derhalve, vijf groote afdeelingen van Itet Dierenrijk aan- 
benamingen kunnen geven van Protosoa, Ac- 
'an T Malacozoa en Sponiylozoa. Wij zijn te afkeerig 
'èek '"voeren van nieuwe namen, om deze, anders dan inecncaan- 
'vij ''®''"’®'den v\aor Ectinozoa ( van ’etzTsfvw, Exlendo) verstaan 
ifrootr de typus der lengte heerscht ; 
“edeelt komen zij met de arliculata overeen. Dcoverige namen zijn 
cbjk reeds vóór ons gebezigd en behoeven gcene nadere verklaring. 
1 . 
4 ; 
