86 
AFGIEÏSELDIERTJES. 
infusiediertjes uit de organische slof der 'afgietsels, op het 
oogenblik, dat het plaats had, is zoo als wij meenen, nooit, 
en kan waarschijnlijk niet worden waargenomen. Ook bij 
de ontwikkeling uit het ei zien wij nooit de wording, 
maar het reeds gewordene. Bij de ingewandswormen 
komt dezelfde vraag terug, en de moeijelijkheid om ook 
daar de stelling, dat alle legende wezens uit eijeren ont- 
staan, algemeen toe te passen, blijkt genoegzaam uit de 
zeer gedwongene en onwaarschijnlijke verklaringen, waar- 
toe men zijne loevlugt moet nemen. De reden, waarom 
de voor bewerktuiging vatbare stof bepaalde gedaanten 
aanneemt, die men in geslachten en soorten onderschei- 
den kan, is ons ten eenemale onbekend ; maar even 
weinig is de physiologie in staat ons te verklaren, waarom 
bij de ontwikkeling van een zamengesteld bewerktuigd 
dier uit cellen, hier spiervezels, elders zenuwen, en we(>r 
elders kraakbeenderen ontstaan. 
Hetgeen wij omtrent de geographische verspreiding der 
soorten van infusiediertjes weten, zijn wij grootendeels 
aan de onderzoekingen van ehbesbeug verschuldigd. JVlen 
vindt, zoo als zijne waarnemingen op reizen in A%ië en 
Afrika leerden, ook in andere landen, andere soorten, 
zelfs andere geslachten dezer dieren. De soorten, die de 
uitgestrekte geographische verbreiding in het noordelijk 
halfrond hebben, zijn Monas termo, Uvella glaucoma, 
Paramaecium chrysnlis, Colpoda cucuUus ; de laatstgenoemde 
schijnt eene algemeen verspreide {cosmopolite) soort te 
wezen. Monas termo is door euremserg zoo wel in stil- 
staand zeewater bij de Roode zee, als in bronwater van 
den berg Sinaï waargenomen. Colpoda cucullus is een der 
meest gewone dieren in kunstige afgietsels en reeds door 
onzen leecwenhoeck in peperafgielscls waargenomen. 
