SPERMATOZOA. 
3S 
ïc de vracht vormden, en dat al, wat het vrouwclijk 
individu bij de voortietting toebragt, alleen was om het 
inaiinelijk zaad te ontvangen en te voeden. Dit denkbeeld 
van L., omtrent de rol, die de zaaddiertjes bij de voort- 
planting speelden, werd later geheel verworpen ; in onze 
eeuw echter trad DUiiiAS met de meening op, dat zij het 
beginsel van het zenuwstelsel (de hersenen en het rugge- 
merg) bij de dieren vormden, waartoe eene zekere gelijk- 
vormigheid van het eerste begin van liet embryo (de 
zoogenoemde nola primitiva) met een Spermatozoon aan- 
leiding gaf [Dict. classique d’Ilist. nat, T. VII, 1825 ])■ 
221, article Génération, Annales des Sc. nat. Xll. 1827. 
p. 443 — 454 ). Dat sommige dieren met een geheel ver- 
schillend gevormd zenuwstelsel echter Spermatozoa hebben, 
welke naar dié der gewervelde dieren gelijken, wederlegt 
deze meening genoegzaam, welke daarenboven niet op 
waarneming berust. 
Volgens de naspnriugen van wagineb worden deze, zich 
bewegende moleculen (of afzonderlijk of in bundels hij 
elkander) in cellen gevormd, en later worden zij vrij, wan- 
neer de cellenwand berst. Bij insekten vertoonen zij zich 
als fijne draden zonder knop of dikker deel; bij de meeste 
overige dieren daarentegen bestaan zij uit een dikker 
gedeelte, hetwelk men kop genoemd heeft, en eenen zeer 
fijnen draad of staart. Het dikkere deel is bij verschil- 
lende dieren van verschillenden vorm. 
Onderscheidene geschriften en verhandelingen over dit onder- 
werp, met welks geschiedenis men, gelijk ehrenberg zegt, geheeie 
boekdoelen zou kunnen vullen, mogen wij hier niet aanhalen, 
wanneer wij niet willen vervallen in eene wijdloopigheid, die 
buiten het bestek van dit Handboek ligt. Met vrucht kan men 
hierover raadplegen fi. WAGNER, Lehrbuck der spesiellen Phy- 
sioloyie.^ Ite Aufiage.^ Leipzig 1843, 8°. S. 10 — 30, waar de 
voornaamste ontdekkingen van den schrijver en van andere heden- 
daagschc waarnemers naauwkeurig zijn medegedeeld. 
