80 
VEELVOETEN. 
na de onldekkiiig der polypen deze dusgenoemde sleen^ 
planten dikwerf als liet werk der dieren, die er inleven, 
beschouwd en met de cellen der bijen vergeleken. Deze 
opvatting behoeft echter thans geene wederlegging meer. 
Met den waren aard der zaak komt de meening van i,a- 
MARCK en anderen meer overeen, die de polypenhuizen als 
afscheidingen op de oppervlakte der polypen beschouwen 
en ze met de schalen (hoorns of schelpen) der weekdieren 
vergelijken. Even als men naakte en huisjes slakken heeft, 
zijn er ook naakte en in kokers beslotene polypen en de 
polypenstok is eene vereeniging van deze schalen, die uit 
de vereeniging der daarin levende polypen is ontsproten. 
Hel polyparium zoude dan een dood ligchaam zijn, bij 
lagen afgescheiden even als eene schelp. Maar hoezeer 
deze meening nader bij de waarheid komt, dan het vroeger 
gevoelen, hetwelk de polypen hun huis deed houwen, zoo 
beantwoordt het echter niet volkomen aan de natuur. 
Waarnemingen bewijzen, dat dit deel, althans bij vele soor- 
ten, een eigen leven bezit, dat het gevoed wordt, groeit 
en de zitplaats is van de ontwikkeling van knoppen, waar- 
door nieuwe polypen worden gevormd. Het is een be- 
kleedsel, dat hoornachtig of kalkachtig verharden kan, even 
als een huidskelet (^). * (*) 
pour les polypes ce que les guépiers sont pour les guépes ; qu'on 
ne devoit plus leur laisser Ie noni de plantes et que pour leur en 
imposer un qui exprimat exaclenient ce qu’ils so«/, on devoit les 
appeller des polypiers?” Mém. pour servir n l'Hist. des Insectes, 
Torn. VI. Prélace p. G9. 
(*) Zie MIlNE EDWARDS, Oliservations sur la nature et Ie mode 
de croissance des Polypiers, Annal. des Sc. natur. Seconde série, 
Tom. X, 1838. Zoologie p. 321—334. 
Lamarck komt mij voor, eenigermate met zichrclven in tegen- 
spraak te lijn, daar lilj op eene plaats den polypenstok een gemeen 
ligchaam noemt, hetgeen een zelfstandig leven bezit, en op zijne opper- 
vlakte nieuwe individuen voorthrengt, die afsterven en weder door nieuwe 
vervangen worden en bijkans onbeperkt blijft voortleven, zoolang het 
slechts met water onigeven is {Mist. nat. des Anim. sans vert. I, p- 
