82 
VEELVOETEN. 
Yortiicu, walmeer men meende, dal de zeetwalerpolypeu 
van THEMiiLEv als typus van dezelve bescliouw’d moeten 
worden. Dat wij op die zoetwaterpolypen in de eerste 
plaats de aandacht onzer lezers vestigden, is alleen aan 
den geschiedkundigen vorm toe te schrijven, dien wij bij 
de inleiding tot de behandeling dezer dierklasse tot regl 
versland nuttig keurden. De dieren, die de polypenhuizen 
bewonen, komen ten deele veeleer overeen met de zee- 
anemonen (AcHniè'n), die reeds door ciiamisso en eiseniluiut 
te regt tot de polypen werden gebragt (”), hoezeer zij dooi 
cuviER met de Medusen (^Acalephae), door lamauck on 
SOHWEIGGER mct de zeesterren (Echinodermaia) werden va’- 
bonden. Deze Acliniën hebben eene pijpvormige gedaan^ 
of gelijken naar afgeknotte kegels. Met haar schijfvormig 
grondstuk hechten zij zich aan rotsen, aan zeehoorns en 
andere ligchamen vast; doch zij kunnen zich ook van 
alle aanhechting bevrijden en aan de beweging van het 
water prijs geven. Zij kruipen ook door behulp van deze 
grondvlakte, even gelijk de buikvoetige weekdieren {Gas- 
teropoda) door middel hunner buikschijf. Gewoonlijk •» 
echter de beweging dezer dieren beperkt tot eene grootero 
of geringere uitzetting der mondopening en lot eene za' 
mentrekking der holle voeldraden, welke in onderscheiden, 
doch altijd in groot aantal (meer dan twaalf) rondom de 
mondholte geplaatst zijn. Deze Actiniën zijn naakte polj’' 
pen van een meer lederachlig dan geleiachlig voorkomco i 
zij waren aan de Ouden niet onbekend en worden M 
AiiisroTELES onder den naam van acclephae vermeld ("1)’ 
(•) Nov. Act. Acad. Cnesnr. Leop. Carol. Nalur. cnriosor. X. f' 
354 , 355 . 
(t) "Efj-zi Js ,'.«1 VÓ TWV azaXriywv ysvo? totov' Ss 
■KSTpais, iiciTtsp £via twv ’oaT:pciy.aSépy.cav ' airoWsrat S sviozs. ^5“ 
s-j(Si Sh ó'iTTpaxov, óDAa ( 7 apzw<?ó; -rb aiips. Trav shtcj aiiTOu, y.,z. 
])e Anim. Uist. IV. c. 6 . Deze woorden passen, dunkt mij, alleen ^ 
Acliniën. 
