CL. II. POLYPI. 
109 
Monticularia lam. 
!!• Polypi intus corpus duruiii secernentes (polypanuni 
^apideum, non affixuin). 
Famila XI. (XXIV) Fungina eiirenb. 
Het sleenachtig pohjparium is hiei' eenc inwendige ver- 
harding van het dier en wordt door ehrenberg met de 
kalkachtige plaat der Cephalopoden (het ruggebeen der 
Sepiaj vergeleken. 
Pungina lam. Polyparium liberum, orbiculalum vel oblon- 
SUtn, hemisphaericuïn aut conicurn, superne convexum et 
*'“hellosum, lacuna centrali oblongür, inferne concavum et 
scabruin, Stella unica, supernam superficiem occupans, la- 
’^ellis denliculalis aut margine asperis. 
^se-JiatnpernoeUc of Zee-paddestoel. De vele platen, die 
^an het midden naar den rand loopen, geven aan ditpo- 
lyparium eenige gelijkheid met een’ paddestoel, waar ech- 
de plaatjes onder den schermvormigen hoed zijn ge- 
P'aatst. Sommigen hebben eene langwerpige gedaante en 
'vorden daarom, in de benamingen, die zij dragen, met mol- 
of slakken vergeleken. 
He Fungia's liggen in rotsspleten en holen van koraal* 
omgeven van gelakte koralen, waardoor de kracht 
^'an den stroom gebroken en aan het zeewater evenwel de 
Zeegang niet benomen wordt. De oudere voorwerpen zijn ge- 
heel Vrij ; maar jongere zitten op een’ steel, op rotsen en 
Somtijds op doode overblijfsels van andere Fungiae bevestigd ; 
dien gesteelden toestand gelijken zij naar het geslacht Ca- 
^yophylha LAM. De steel is in het begin hol en wordt 
Naderhand door de kalkaar dige koraalstof opgevuld; de 
Schijf wordt grooter en de steel verdwijnt eindelijk ge- 
heel. STDTCüBüRy, An Account of the Mode of growth 
young Corals of the gemis Fungia, Transact, of the Lin- 
'*iean Society of London, vol. XVI. 3. p. 493 498. 1833. 
Hij de ineesten behoort het geheele/ro/y/rartwwi. tot eenen 
Onkelen polyp. Bij sommige soorten kan men geene ten- 
‘aeula of armen onderscheiden; maar bij andere zijn er 
^0^0) dikke, kegelvorinige armen, die onregelmatig verspreid 
in het midden ziet men de groote, dwarse mond- 
