VIERDE KLASSE. 
S T E K E L 11 U I D I G E ]N {EClllNOBERMA TA) (*J. 
l)c benaming L'chinoder7nala werd door j. t. kleis voor 
ruim eene eeuw gebezigd om de schalen der zeeklitten 
aan te duiden, welke Echini genoemd worden, be- 
teekende bij de Grieken zoo wel eenen egel als eene zee- 
klit. Later gaf ebügüières den naam van Echinodermaia 
aan eene afdeeling, van het dierenrijk, die de zeeklitten en 
zeesterren tevens omvatte. Coviek behield dien naam voor 
deze afdeeling, maar voegde er nog dieren bij, die eene 
lederachtige huid zonder stekels of pennen bezitten. Hoezeer 
gevolgelijk de benaming niet op al de soorten dezer klasse 
toepasselijk is, moet men deze klasse echter als eene zeer 
natuurlijke afdeeling van het dierenrijk beschouwen. Deze 
dieren onderscheiden zich door een darmkanaal, dat in de 
holte des ligchaams aan enkele draden of vliezen vrij is 
opgehangen, gewoonlijk lang en gekronkeld of met zijde- 
lingsche aanhangsels, wanneer het kort is, voorzien ; bloed- 
*) Vergelijk over deie klasse: 
1. AGASSIZ, Monographies d’Echhiodertnes vivans et fossiles, 
Neuchatel 1838 et suiv. 4°. (de tot nu toe nitgekonien afleveringen 
keliben nog slechts op eenigc afdeelingen der Ecliini betrekking. De 
vierde, welke in 1842 werd uitgegeven, bevat de ontleedkundige be. 
schrijving van Echinus lividus door vaientin.) 
E. EORBES, A llistory of british Starfishes and other animals of 
the Class Eelnnodermata. lllustrated by London 1841. 8°. 
Een hoofdwerk voor de ontleedkunde dezer dierklasse is: 
F. IIEDEMANN, Anatomie der Röhren-üolothurie, des pomeranz- 
farbigen Seeslerns und Stehi-Seeigels, Landshut 1818. folio; eene 
in het jaar 1812 door het Fransche tustituut bekroonde prijsverhande- 
ling, Men kan hierbij ook raadplegen het artikel EcMnodermata van 
'V, SDARÏET in TODD’S Cyclopnedia of Anat. and Physiology 11. p. 
30—46 (1836). 
