STEKELHUIDIGEIS. 
133 
blaasjes der voelerijcs loepen. Het gewoon getal dezer, in 
*le lengte loopende huidvaten is vijf; bij de zeesterren 
rigt het getal zich naar dat der stralen, waarin het lig- 
chaani verdeeld is. Rondom den mond komen deze wa- 
tervaten in een kringvormig vat te zamen. Bij Holothu- 
^ia komen aan dit kringvormig vat de aanhangsels der 
''oelertjes uit, die den mond omgeven en ontspringen 
daaruit nog vijf, langs het begin van de darmbuis 
nederdalende vaten, die in een’ tweeden vaatring om 
den mond eindigen, waaraan een of twee langwerpige, 
eveneens met wateraóhtig vocht opgevulde blinde blaasjes 
bangen (amjmlla Poliana) *). 
De verandering van aderlijk in slagaderlijk bloed, het 
eigenlijke doel der ademhaling, kan overal in het dierlijk 
erganismus geschieden, waar de^ fijnste takken der bloed- 
laten (de haarvaten) door de middelstof, waarin het dier 
leeft, omspoeld worden. Vanhier begrijpt men ligtelijk, 
dat deze verrigling niet altijd noodwendig aan bepaalde 
deelen gebonden is. 
Bij bijkans alle stekelhuidigen dringt het zeewater in de 
holte des ligchaams en omspoelt zoowel de inwendige op- 
pervlakte der huid als de buitenste oppervlakte der dar- 
men. Waar geene afzonderlijke ademhalingswerktuigen 
aanwezig zijn, kan alzoo de verrigling dezer werktuigen, 
de bloedsverandering, in de fijne aderen geschieden, die 
Op de oppervlakte der darmbuis loopen. 
Bij de zeesterren dringt het zeewater in de holte des 
ligchaams door fijne pijpjo® in de huid, die op de rug* 
vlakte in groot aantal aanwezig zijn. Bij Ophiura vindt 
men op de buikholte in elke der vijf, tusschen twee stra- 
len gelegene velden, twee of vier naar de holte des lig- 
ehaams geleidende spleten. 
Bij de Echini is de wijze, waarop het water in de 
holte des ligchaams dringt, niet met zekerheid bekend; 
*) /ie de afbcclding;en bij IIEDEMSNW t. a. p. Tab. II, f. 4, 6. 
