166 CL. IV. ECHINODERMATA. 
fossiel van de oölilli-formatie, gelijk andere soorten van dit 
geslacht. 
Encrinus guettarü (pro parle). Columna leres, versus 
apicem non incrassata. 
'Sp. Encrinus liliiformis lAM., Encrinites moniliformis JiltlER 
p. 37 — M, Tab. I— llt; eLUS Koraalgew. Tab. 37, Cg. K> 
BlDMESBACH Althild. Naturh. Gegenst. n“. 60, etc. — Eene 
der meest kenschetsende fossilen van Acn Musclielkallc. Het hoofd 
vertoont, door de vele geledingen der naast elkander liggende 
armen cenigo gelijkheid met eene aar van turksche tarwe 
{Zea Mays); de somtijds in ongeloofelijke menigtejvoorkomen- 
de in kalkspaath veranderde stengelleedjes worden Troclvite^^ 
genoemd (*). 
Pentmrmus milleis. Columna versus apicem non incras- 
sala, pentagona articulis nola pentapetala inslruclis. Cirri 
verticillatim columnae adhaerenles. 
De fossilc soorten van dit geslacht hehooren tot de oölith-periodcf 
zoo als b. T. Pentacrintis briareus silllER p. 56 — 58, Tab. 1- 
II, niüMENB. Abb. Naturh. Gegenst. n°. 70, COVIER, i?. aniW" 
èd. illusir., Zooph.., PI. 7, flg. I, uit het Lias-Schiefer. 
De levende soort van dit geslacht, Pentncrimis Captit Medu- 
sae wordt in de Antillische Zee gevonden en is het eerst beschre- 
ven door GüETTAKD, Mém. de PAcad. royale des Sc. 1’755 (Paris 
1/61) p. 22-1 et suiv. PI, 8 — 10 5 een ander, meer verminkt 
voorwerp, aan de kust van Barbados gevonden, werd in 1761 
door EUls beschreven, Phü. Transact, vol. 52, p. 357, Fi- 
XIIl. V^oorwerpen van deze .soort zijn in de Musea zeldzaam en> 
zoo ver men weet, zijn er tot nog toe in het geheel slechts zeven 
in de verschillende kabinetten aanwezig. De volledigste beschrij- 
ving gaf onlangs s. MÜllEli {TJeber den Bau des PentacrinW^ 
Cuput Medusae, Berlin 1843, folio). De stengel van PetitO' 
crinus heeft geene spieren, maar is echter passief bewegelijk 0 ^ 
buigbaar, door vezelstrcngcn en een tosschen de geledingen lig' 
gend elastiek weefsel. De armen en pinnulae zijn beweegbaar 
(*) Qüeksiebt [Veher die Enkrmiten des MuscTielkalks, 'WIE*'' 
mann’s ArcMv. 1835, II, S. 223 — 228, Taf. IV) beschreef eene soort 
met andere verdeeling der armen, onder den naam van Encrinité^ 
Schotiheimiiy waaruit n. V. MEIJER, een nieuw geslachtj Chelocrinlt^ 
gevormd beeft. Zie des laatstgenoemden opstel; Isocrinus und Chelo' 
crinus, aweineue Typen u. s.w., Museum Senchenhergian.,LA, S, 349 
