198 
INGEWANDSWORMEJ'j, 
zijne vaart mede, Nitzsch zag ook dat Cercariae liareO 
staart afwierpen en bij Cercaria ephemera nam hij waai*! 
dat zij zich vasthechtte, met ecne, weldra zeer hard woV' 
dende schaal bedekte, en als het ware in den staat eener 
pop veranderde. Deze poppen bleven maanden lang oO' 
veranderd; wat verder uit dezelve voortkwam, bleef 
onbekend. Dergelijke waarnemingen werden later door 
andere, vooral door von siebold bekend gemaakt. SteenstbC^ 
toonde aan, dat deze poppen na verscheidene maanden i” 
Disiomen overgaan (*). Cercarièn leven parasitisch in hol 
ligchaam van verschillende weekdieren, vooral in Ly^' 
nceus en Planorbis. Hier mede is echter de zonderling® 
reeks van veranderingen nog niet gesloten. Cercariën, 
larven van Distomen, ontstaan niet onmiddellijk uit d® 
eijeren van de laatsten. Men vindt namelijk in de g®' 
melde en eenige andere weekdieren buisvormige zak' 
ken {Keimschlmche), waarin sonttijds eene bijzondere b®' 
werktuiging en eigene beweging te bespeuren is, maar di® 
bij andere soorten onbewegelijk zijn en waarin iich verscbo*' 
dene cercariën in meer of min ontwikkelden toestand vof' 
toonen. Als parasitische dieren dezer buisvormige zakken ''' 
men heeft zulks niet oneigenlijk parasiten tot de tweed® 
magt genoemd kan men deze cercariën niet beschouweO’ 
en men moet ze als de jongen dezer wormvormige kieU®' 
zakken aanmerken (-j ). Hoe deze kiemzakken uit de j®** 
gen der Distomen ontstaan, is nog niet genoeg bekend' 
De jonge dieren, die uit de eijeren der Distomen te vooi" 
(*) Om Forplantiiing og UdviMitig gjennem vexlende Generatio^^ 
raeliher, p. 27 — 63. Verg. v. sieboid, in ebicdson’s Archiv, 
n, S. 320 ff. 
(f ) BojaküS, die zulke wormvormige kiemzakken van eene gele Idea'^ 
in Linnaeus stagnalis ontdekte, noemde ze honigsgelbe 
ïsis 1818. S. 729. Vele dergelijke waarnemingen maakte daarna 
beroemde v. baer bekend. Nov. Act. Caes. L. C. Nat. Cut, Vol. X* 
P. 2, p. 605 — 659. Taf. XXXI; gelijk ook de uitmuntende onderzoe^^® 
der lagere diervormen v. siïBOi.n in bürdacb’s Physiol. H- ' 
Ausgabe, S. 186, ff. 
