98 KLASSE DEll INGEWANDSWORMEN. 
geschiedt b. v. met de embryo's vau Taenia solium, die 
in den toestand van blaaswormen voornamelijk bij de 
zwijnen, in de spieren, en somtijds ook in andere organen 
van den pcripherischen bloedsomloop (de hersenen, het oog, 
het onder de huid liggend celweefsel, het mesenterium, enz.) 
gevonden worden, even zoo met de embryo's van Taenia 
coenurus, die overigens alleen in de hersenen tot ontwik- 
keling komen, in alle overige organen echter vroeg te niet 
gaan *), en met vele andere meer. 
Bij de ongewervelde dieren schijnt de verspreiding van 
lintwormkiemen (zoo als ook van ingewandswormen in 
het algemeen) door middel van het vaatstelsel slechts zelden 
plaats te hebben. - 
Met betrekking tot het zoologische der Cestoidea hebben 
wij bij de opgaven van van der hoeven nog slechts weinig 
te voegen, behalve het reeds iii het bovenstaande vermelde. 
Bij Bothriocephalus red. (bladz. 207) verwijzen wij naar de 
uitstekende, reeds boven vermelde monographie van van be- 
neden, en bij Tetrarhynchus (bladz. 210) ook naar de door voN 
siEBOLD {Geiierationswechsel der Cestoïden I.l.) geleverde kri- 
tiek der aldaar opgenoemde soorten. 
De blaaswormen van rddolpiu (bladz. 204) moeten als 
bijzondere ontwikkelings-tijdperken van het geslacht Taenia l. 
(bl. 209) bij hetzelve gevoegd worden, en wel op de volgen- 
de wijze (f). 
De bekende blaasworm van het varken, Cysiicercus eellulosae 
rud. (bladz. 206) is de blaasworm-toestand van den lintworm 
van den mensch, Taenia solium (bladz. 209). Het is mij eveneens. 
(*) In zulke gevallen kan men inderdaad vair «verdwaalde” lint- 
'worrakiemen spreken, d. i. van de zoodanige, die ter plaatse van 
hare verspreiding niet do noodige voorwaarden aantroflen tot ont- 
wikkeling. (Men kan dan echter met heizolfde regt de waterdieren 
in eene modderachtigc, uitdroogende sloot verdwaald noemen). 
(f) Vergelijk hierover voornamelijk küchenmeisieb, uéber die Ces- 
iodenim Allgemeinen und die des Ménschen inshesondere. Zittau 1853, 
en V. SIEBOLD, ueher die Band- und BlasentoUrmer, Iieipzig 1854. 
