KLASSE DER INGEWANDSWORMEN. 105 
nap zich het best aan de Biplozoa aansluit, Hectocotylus eii 
Phoenicurus {Vertmnnus) daarentegen moeten uit het systeem 
weggeschrapt worden. Hectocotylus is, volgens de ontdekking 
van VEKANï, welke van verschillende kanten is bevestigd ge- 
worden, de in een bevruclitingsorgaan veranderde vrije arm 
van een Cephalopode (vergelijk lager onze opmerking over de 
Cephalopoda), en Phoenicurus is een afgescheurde ruglap van 
Teihys (11. bl. 122). Vergelijk over Phoenicurus verany in 
oken’s Isis 1842, S. 252, en krohn in Miin.BR's Archio f. 
Anatomie und Phys. 1842, S. 418. 
Suhclassis Nematelmia vogt, 
Entozoa solitaria, corpore cylindrico aut filiformi prae- 
dita. Pars antica nonnunquam uncinata, proboscidiformis. 
Cavitas corporis distincta, ampla, rarissirae conferta. Ca- 
nalis cibarius aut nullus, aut indivisus, in utraque extre- 
mitate apertus, rarissime ano destitus. Se.xus distincti. Nulla 
propagatio, nisi ovis. 
ORDO III. AcantJtooepJiala. 
(van DER HOEVEN, p. 210). 
Corpus utriculare, teretiusculum, rugosum iii nonnullis 
aut aspernm. Proboscis capitulum referens, retractilis, un- 
cis recurvis obsita. Caiialis cibarius nullus. Sexus distiiicti. 
Porus genitalis in extremitate corporis terminali. Evolutio 
fit per metamorphosin. 
De Orde der Acauthocephala is met betrekking tot hare 
inrigting, ontwikkelingsgeschiedenis en leefwijze, nog altijd 
zeer onvolledig bekend. Ook is in den nieuwsten tijd slechts 
weinig over dezelve gehandeld geworden. Wij verwijzen in dit 
opzigt naar de opgaven in V. siebold’s vergleichender Anato- 
mie {Pünftes Buch, Helminthen) en melden slechts de ont- 
dekking van het zenuwstelsel, welks centraal gedeelte in den 
vorm van een eenvoudig ganglion aan de basis der scheede 
van den snuit wordt aangetrotfen. (1.1. p. 125). 
De embryo’s van de Acanthocephala ontwikkelen zich, vol- 
gens DUJAKDIN en V. siEBOLD, reeds in de eijeren. Zij zijn 
zeer klein, van eenen ovalen vorm en met fijne, naar achteren 
