122 
KLASSE DER RINGWORMEN. 
DISFOSITIO SYSTEMATICA ANNULATORUM. 
(van dek nOEVEN, p. 254.) 
ORDO I. Turbellaria. 
Corpus depressum aut cyüudricum, ciliis vibratilibus tc- 
ctum, saepissime iuarticulatum. Setae nullac. 
De kenmerken, welke van dee hoeven (bladz. 254) aan 
de Turbellaria toeschreef, zijn tegenwoordig nog geheel geldend 
en toereikend, ofschoon onze kennis over deze, vroeger zoo 
zeer verwaarloosde dieren ondertusschen aanmerkelijk uitge- 
breid en vermeerderd is. In dit opzigt hebben wij het meeste 
te danken aan de onderzoekingen van m. s. schültze, die 
in zijne Beitrüge zur NcUurgeschichte der Turhellariin. Greifs- 
walde 1851 4’, een even belangrijk als verdienstelijk werk 
geleverd, en ons ook buitendien nog op velerlei wijze over 
het maaksel en de ontwikkeling dezer dieren onderrigt heeft. 
^ Het uitwendig maaksel der Turbellaria is in de hoogste 
mate gelijkvormig. Een nu eens langer, dan weder korter, 
meest tamelijk plat, week ligchaam zonder aanhangsels is het, 
wat het meerendeel dezer dieren ons aanbiedt. Slechts in zeld- 
zame gevallen is de rug met vlokachtige uitsteeksels of de voor- 
rand van den kop met tentakels bedekt. De verplaatsing geschiedt 
of door middel van de ligchaamsbekleeding met trilharen, of 
ook door een zamenstel van spieren, hetwelk den ligchaamswand 
vormt, maar soms bij de kleinere soorten eene zeer onvolko- 
mcne ontwikkeling heeft, zoodanig, dat dan het ligchaams- 
parenchym op eene opmerkelijke wijze dat der Infusoria her- 
innert. Het zenuwstelsel kan men nagenoeg overal met groote 
zekerheid aantoonen. Hetzelve bestaat uit eenen tweelappigen 
knoop, welke in het voorste ligchaamsgedeelte voor de mond- 
opening gelegen is, en een aantal zenuwen naar de verschil-' 
lende rigtingen uitzendt, onder welke zich voornamelijk twee 
zijdelingsche zenuwen door sterkere ontwikkeling onderscheiden. 
Onder de zintuigen komen voornamelijk de oogen zeer algemeen 
voor. Dezelve doen zich voor als donkere pigmentvlekken, 
met of zonder eene lichtbrekende lens, welke, in de nabij- 
heid van den nekknoop, dikwijls in groot aantal, opgehoopt 
nevens elkander gelegen zijn. In vele gevallen treft men ook 
