KLASSE DER HUJDZAKDIEllEN. 
157 
kleiner aantal van door eigenaardige liaaktoestcllen vereenigde 
individuen bestaat, gedurende eeiiigen tijd rond te zwemmen. 
De bijzondere leden dezer keten zijn geslachtrijp ; zij komen 
in vorm, grootte en bewerktuiging niet met humie ouders, 
maar met hunne grootouders overeen — eene bijzonderheid, 
die, gelijk bekend is, reeds door ciiamisso waargenomen en 
beschreven is, maar welke tot op den tijd van steenstrup 
niet in hare ware belangrijkheid werd erkend. 
De Salpae bieden ons het eenige voorbeeld van levend- 
barende huidzakdieren aan. Al de overige soorten leggen 
eijeren, uit welke zich dan niet dadelijk het latere dier, maar 
in de eerste plaats een masker ontwikkelt, dat, ongelijk 
aan 'het moederdier, een tijdlang met behulp van eeneu sterk 
ontwikkelden, tot roeijen geschikten staart rondzwemt. Bij de 
vastzittende Ascidiae duurt deze vrij rondzwemmende toe- 
stand slechts ceneu korten tijd, misschien slechts w'einige 
uren, zoodat het jonge dier zich reeds vastzet, voordat de 
inwendige organen ontwikkeld zijn. Bij Doliolurn blijft de 
staart langer aanwezig, zoolang totdat zich de latere, op cene 
Salpa gelijkende vorm ontwikkeld heeft; overigens zijn er 
echter ook soorten, gelijk boven is opgemerkt, bij welke de 
staart gedurende het geheele leven blijft bestaan, soorten dus, 
die eenigzins gedurende het geheele leven den larvenvorm der 
vastzittende Ascidiae voorstellen. 
De jonge vormen van Doliolum, w'elko door de verande- 
ring der op cene Cercaria gelijkende larve ontstaan, bereiken 
overigens evenmin, als de jonge Salpae, welke in den broei- 
zak van hun moederdier uit een ei ontstaan, eene geslachts- 
rijpheid. Zij blijven geslachtloos, en brengen op gelijke wijze, 
als de voedsters der Salpae, door knopvorming nieuwe jon- 
gen aan eenen kiemstok voort. Deze kiemstok der voedsters 
van Doliolum is echter niet een inwendige, gelijk die bij 
de Salpae, maar eerder een uitwendige, eene onmiddelijke 
voortzetting van het ligchaam, w’elke van het uiteinde van 
de Tugoppervlakte begint en in eene regte rigting voortloopt. 
Voor zoo verre is het onderscheid tusschen Salpa en Do- 
