KLASSE DER HUIDZAKDIEREN. 
161 
Appendicularia chamisso et eisenh. (Characteres familiae 
etiam generis hucusque unici). 
Sp. Appendicularia cophocerca gegenb, {Append. alUcans-Li:.^)-. 
GEGENBAüR, 1.1. ïab. XVI. flg. 1 — 5. — Appendicularia furcaia 
GEOENBAUtt {Burpcercus pellucidus Buscu);* gegenb. ibid. Cg. 7, 8 
en andere. 
De soorten van liet geslacht Appendicularia, welke in de 
meest_ verschillende zeeën voorkomen en meest troepsgewijzo 
leven, zijn in vroegeren tijd reeds dikwerf waargenomen, 
maar meestal geheel miskend. Zoo bijv. door meuten.s, 
wiens Oikopleura Chamissonis [Mém. de l' Acad. de Sl.-Pe- 
tersbourg. 1851. II. p. 200) eeiie Appendicularia is. Door 
hunne uitwendige vorming en door eenige eigenaardigheden 
van het inwendig zamenstel zijn de Apperidiculariae zoo gelijk- 
vormig aan de masker-vormen der Ascidiae, dat men dezelve 
ligtelijk voor onontwikkelde dieren zoude kunnen houden, 
en haar ook dikwijls (j. müllek, kkohn, leüCkakt) daarvoor 
gehouden heeft. Na de veelomvattende — klaarblijkelijk on- 
der zeer gunstige omstandigheden in het U'erk gestelde — on- 
derzoekingen van gegeneaijr t. a. p., kan men echter de zelf- 
standige natuur dezer dieren wel niet langer in twijfel trek- 
ken. Hoe het met de geslachten gelegen is, blijft overigens nog 
vrij duister, echter zijn de mannelijke organen met zekerheid 
bekend. 
Phalaiix TI. Acopeta i/r. Ascidiae poinna distitutae, ple- 
ruraque afüxae. Anus dorsalis. Saccus branchialis reticulato- 
fenestratus. 
Hiertoe behooren zonder uitzondering alle de overige 
Ascidiae, welke slechts in de jeugd, als maskers, met eenen tot 
roeijen geschikten staart voorzien zijn, maar denzelven later 
missen, de familiën der Tjuciae (van der hoeven II, p. 2(5) 
en der Ascidiae (11. p. 27) namebjk. 
11 
