164. 
KLASSE DEK SCHELPDIEREN. 
LEYDIG, wier Cyclus cornea, ibid. 1855, S. 47. 
LOViN, Bidrag iill K&nnedomen om vtveclcUngsn af Molasca ace- 
phola lamellibranchtata.{Aftryck ur Kangl. Vetcnsk.Akadeni. Hand- 
lingar fur ar 1843). 
UA VAINE, OntwikkelinErsgeschiedenis van den oester in de Mém. de 
la soc. liiolog. ïoine IV en iacaze-dutiiiees in Ac Gompies rendus 
1854, Tomé XXXIX. p. 103. 
QUATREPAGES, Ontwikkelingsgeschiedenis van Teredo ïnAeAnnal. 
des éic. natur. 1849, Tomé XI. p. 202. 
Over de ontwikkelingsgeschiedenis der Brachiopoden hebben wij 
eenige, hoewel slechts zeer fragmentarische, waarnemingen van 
o. SCUMIM ontvangen in de Hallische Jahrbücher ƒ. die gesammte 
Nalurwissenschaft 1854, S. 325, 
Uit de bovenstaande onderzoekingen blijkt zooveel rnet dui- 
delijkheid, dat de schelpdieren, welligt zonder uitzondering, eene 
gedaanteverwisseling doorloopen, alhoewel deze bij de zoet- 
water soorten veel minder volkomen en merkwaardig is, dan bij 
die soorten, welke in het zeewater leven. Bij de geboorte of 
liever bij het verlaten der bekleedsels van het ei, hebben de 
selielpdieren eene eenvoudige, kogehvormige gedaante, en zijn 
gelijkmatig met trilharen bezet, welke bekleeding later, voor- 
namelijk bij de in zee levende soorten, door eene sterk ont- 
wikkelde, meer of minder |j,veelappige, met trilharen bezette 
schijf vervangen worden. Deze toestel van trilharen is het 
zoogenaamde zeil, hetwelk bij de volwassene schelpdieren een 
paar lipvormige aanhangsels of trossen van tentakels naast 
de mondholten vormt. Met behulp van dezen toestel zwemmen 
de jonge zeeschelpdieren in het water rond, totdat zich de 
schelpen, de voet en de overige uit- en inwendige organen 
allengs ontwikkelen, en het jonge dier daardoor dan in staat 
gesteld wordt, de voorloopige leefwijze van het masker met die 
van het volwassen dier te verwisselen. Bij onze zoetwater-schelp- 
dieren, welke gelijk bekend is, nooit vrij rondzwemmen, en 
welke den tijd van het leven als masker in de, met daartoe in- 
gerigte broeizakken voorziene, kieuwen der ouders doorbren- 
gen, blijft de zeiltoestel altijd zeer weinig ontwikkeld, zoodat 
hij op den vorm des ligchaams naauwlijks eenen merkbaren 
invloed, heeft. Bij Umo en Anodonia vindt daarb^ echter 
deze eigenaardigheid plaats, dat het embryonale ligchanm zich 
ten tijde van de ontwikkeling der schelp, van den buik uit in 
twee helften verdeelt, welke altijd meer en meer uit elkander 
