GEKORVENE DIEREN. 
35 ;) 
bij de cicaden een afzonderlijk gehoorwerktnig te 
hebben gevonden (^). Wanneer wij nagaan, dat tot een 
Sehoorwerktuig in den allereenvoudigsten vorm niets anders 
^^feischt wordt, dan eene voor geluidgolvingen specifiek 
®sndoenlijke zenuw, die zich zoo uilbreidt, dat deze gol- 
''‘“gen door dc harde bekleedsels des ligchaams daaraan 
bunnen worden medegedeeld, zal men gemakkelijk inzien, 
bet niet wel mógelijk is in alle gevallen uit ontleed- 
^undig onderzoek tot het aanwezig zijn van dit orgaan Ie 
^®sluiten. Onlangs heeft von siebold bij Orthoptera een ge- 
^oororgaan meenen te ontdekken, lielgeen niet in den kop 
§®legen is. Bij Locusla zijn aan de tibia van het eerste 
poolen twee eironde openingen, met een gespannen 
bedekt, welke reeds door degeer zijn afgebeeld (f). 
achter ligt eene blaasvormige verwijding der in de 
'''^«‘■poolen loopende luchtbuis en aan den voorrand van deze 
blaasvormige verwijding eene zenuw, welke, uit den eersten 
bofsiknoQp komende, zich in een’ bandvormigen knoop uit- 
b''eidt waarin ovale, korrelige ligchaampjes benevens lang 
§®steeide, merkwaardige staafjes bevat zijn. Bij Acrydiuni en 
'^"''^xalis ligt in het eerste segment des achterlijfs, aan weêrs- 
^'j'len boven het derde paar poolen, een gespannen vlies, 
achter een met helder vocht gevuld blaasje gelegen 
deze blaas wordt door een’ luchlzak orngeven en naar 
^®^elve loopt eene zenuw van den derden borslknoop, die 
**®®de aangezwollen is en in die aanzwelling dergelijke slaf- 
1*) Verg. trevirands, Bioloy. VI, S. 358-360; blainviiib De 
°*'S‘‘nisation des Anim. 1832, I, p. 565 cn verv. 
lt).Voor eene meer uitvoerige besclirijving verwijie ilc naar de waar- 
eniingen van v.sieroid zelven, EMCa & ou's Arohw filr Naturgesch. 
S. 52—81, Taf. I. Met alle achting voor sieboid's grootc ver- 
“^‘'steii in de ontleedkunde der lagere dieren , zij het mij echter ver- 
mijne bescheidene twijfeling uit te drukken, of bij insektende 
''‘^■■'■gen op eene zoo ongewone plaats kunnen voorkomen. De oogen 
den rand van den mantel bij Pecten en Spondylus bewijzen voor 
meenin g minder, daar de typus der moUusca acephala, evenmin 
^ die der Acalephae cn Eclihiodermata, eenen kop bezit. 
