GEKORVEIVE DIEREN. 
Ö51) 
vormige ligchaampjes aanbiedt, als bij Locusta in den ze- 
nuwknoop der voorpoolen voorkomen. 
Er blijft ons nog over, iets ten opzigte van de be- 
wegings-werktuigen der gekorvenen te zeggen. De sprieten 
der gekorvene dieren hechten zich aan de hoornachtig® 
bekleedsels des ligchaams, welke een uitwendig geraamte» 
een huklskelet vormen. Men moet het daarom echter 
niet, gelijk wel eens volgens onjuiste en verwarde be- 
grippen geschied is, met het skelet der hoogere dieren 
gelijk stellen, want de beenderen of kraakbeenderen» 
die het geraamte der gewervelde dieren zamenstellen» 
behooren grootendeels tot het zeniiwskelet [neiiroscel^' 
ion), d. i. de meeste wezenlijke, den stam uitmakend® 
centrale deelen van het skelet der gewervelde dieren b®' 
schutten het ruggemerg en de hersenen , en scheiden di® 
van het overige ligchaam af (^). Er zijn echter bij d® 
iusekten ook deelen aanwezig, welke men als beginsels van 
een zenuwskelet beschouwen kan. Er is in elke afdeeling van 
den thorax een uitsteeksel, hetwelk dikwerf de gedaante van 
de letter Y vertoont, de zenuwstreng ondersteunt en met d® 
uitbreiding van zijne twee, naarboven gerigte takken voor een 
gedeelte bedekt. Aan dit uitsteeksel geeft audoüix den naant 
van etiiolhorax ; men vindt er bovendien nog een in bel 
hoofd en somtijds in den eersten buikring. liet zijn dez® 
zelfde uitsteeksels, welke reeds door trevirands met werv®' 
len vergeleken zijn (f). Deze wervels zijn echter onder- 
ling niet tot een’ ruggraat verbonden, maar op zeker® 
afstanden van elkander verwijderd. Het huidskelet dei 
insekten bestaat uil eene eigenaardige stof, waaraan odië® 
den naam van Chüine, i.assaigne dien van Entofnoline g®' (*) 
(*) Het is cene onmiskenbare verdienste van cards, dat Lij betondef 
sclieid tiisscben liuidskclet, ingewandskclet en zenuwskelet duidelijk 
kend cn bepaald beeft : zie vooral zijn uitgebreid werk Von de7i Vf 
Theilen des Knocheti- mid Schalen Gerüstes, Leipzig 1828, foliv- 
{+) Verm. Schriften IV, S. 229, 230. 
