CL. VllI. mSECTA. 
545 
'^ylindricum, cule dura oblectum, segiiienlis non inargina- 
Pedes numerosi. 
Subgenera Julus, Spiroirephon bhaindt, Spirotreplus BR. 
^piTocycUstus BR., Spitopoeus BR., Spiroholus BR., Eurygy- 
Koch, Nemasoma Koca, Blanjulus gerv. [Allajulus koch, 
'koulis nullis), Lysiopetalum br.4Küt. 
over liet inwendig maaksel deier dieren tretirands, A' erm. 
‘^ohr. 11 ^ 1817. S. 39 — 47; savi, Osservazioid per servire alla 
''‘«n'a ejj specie di Julus, Opuscoli scientif., Bologna I. 
p. 321 — 337. {Julus communis SAVI, Julus vnrius ïabr.); 
denz. Osservaz. suil’ Julus foetidissimus {Lysiopetalum foe- 
^’-^issimum BRANDT), 1.1. III. 1319, p. 52 ; NEWORT, On the organs 
Reprodifction and the JJecelopment of the Jlynapoda, Phil, 
^‘'ansacl. 1841. Part. II, p. 99 — 130, (een uitvoerig uittreksel daar- 
bevat het artikel Myriapoda van hïmer jones in todd’s Cyclo- 
Hl, p. 551—560). 
öeze inselcten (de millioenpooten) leven hoofdzakelijk van 
plantaardig voedsel; sommige eten ook doode aardwormen 
kleine weekdieren. Zij verspreiden, even als vele andere 
**'eren van deze familie, eenen onaangenamen reuk, die 
^ii Sommige soorten zeer walgelijk is ; hij wordt veroor- 
zaakt door een kleverig vocht, hetgeen zuur reageert (sAVi), 
In kleine zakjes of hlaa.sjes wordt afgescheiden, waar- 
in eiken ring een paar gelegen is. Treviranüs be- 
schouwde deze blaasjes ten onregte als ademhalingsvverk- 
'■nigen en hunne openingen, die aan weerszijde des ligchaanis 
rij vormen, als luchtgaten [stigmata]. Do ware lucht- 
SRtetr liggen geheel naar onderen, bij de inplanting der 
Pn»len (savi 1.1. Tom. I, p. 334, eurmeister in oken’s Isis 
S. 134—138. Taf. 1). Deze dieren kunnen zich als 
spiraal oprollen, waarbij de kop in het midden komt ; 
die houding overwinteren zij ook. Bij de paring bren- 
zij het voorste gedeelte des ligchaams, waarin de 
|cslachtsdeelen liggen (bij de wijfjes in den vierden, bij 
c mannetjes in den zevenden ring), regtstandig omhoog; 
Cl achterste gedeelte des ligchaams rust gekronkeld op 
cp den grond. In het voorjaar legt het wijfje in eene 
daartoe uilgegravene bolle, hare eijeren in hoopjes van 
tot zeventig onder den grond ; eerst na drie weken 
Cf langcreu tijd komen de jongen daaruit te voorschijn. 
