CL. VllI. INSECTA. 
aC8 
om hoog stijgen en, als het ware, worden opgepoinph 
{Verin. Schr. 11^ S, 110). De halfvleugeligen en de vlooi' 
jen bezitten echter deze blaas niet ; daarentegen is zolk 
een krop aanwezig bij de regtvleugelige insekten, die niet 
zuigen, en volgens léon iiufodr bij Oedemera onder de 
schildvleugeligen {Annal. d. Sc. nat. 111, 1824, p. 484' 
PI. 30, fig. 7). De benaming spijssak, welke door üAMDOHt' 
aan dit deel bij de tweevleugelige insekten gegeven vvei'di 
is derhalve meer gepast dan die van zuighiaas. Als viiO' 
gen, na lang gevast te hebben, zich aan melk volzogeOi 
drong, volgens de onderzoekingen van iiumter, melk i’* 
deze blaas. Door drukking van hel achterlijf en misschiet 
ook door zaraentrekking der spierachtige wanden der bla'** 
zelve, wordt uit dit spijsbevvarend diverticulum later hot 
voedsel naar de maag tcruggebragt j zie Catalogue of 
physiol. series of compar. Anatomy contained in the MuseiH'^ 
of the royal College of Surgeons. I. 1833. p. 189, 190. 
De tweevleugeligen leven lang in hun tijdperk van nifS' 
kers, doch gewoonlijk zeer kort als volkomene insekten 
(vliegen nogtans leven lang in dien toestand). Hunn® 
maskers bezitten geene poolen, maar sommige hebben aan* 
hangsels, die daaraan gelijken, of kleine haken, die lot be- 
weging en vasthouden dienen, b. v. de horzelmaskers- 
Alle deze insekten ondergaan cene volkomene gedaante' 
verwisseling. Sommige maskers leggen eerst hunne hui<l 
af, voor dat zij in poppen veranderen, en eenige spinnen 
zich daarenboven in. Andere daarentegen leggen hunne 
huid niet af, doch deze krimpt in één, verhardt zich, e» 
verschaft aan de pop, die aan een ei gelijkt, eene soort 
van schaal of dop (pupa coarctata, zie boven bl. 321 , 322)- 
De inwendige deelen scheiden zich van deze schaal af, e» 
de verandering in pop geschiedt binnen in dit omkleed- 
sel, hetwelk door het volkomen insekt eindelijk verlaten 
wordt, dat er het bovenste gedeelte in den vorm van eeo 
deksel afbreekt. 
Vele dezer dieren zijn ons lastig door hunne steken ; n®' 
dere zuigen het bloed onzer huisdieren ; sommige beder- 
ven onze spijzen, terwijl zij daarop, vooral op vlcesch en 
kaas, hunne eijeren leggen, waaruit zich de maskers (ma- 
den) ontwikkelen. Er is daarentegen niet eene soort van 
deze orde, waaruit wij onmiddellijk voordeel trekken. Doch 
