662 
SPINACHTIGE DIEREN. 
rondom dit deel in eenen kring de ledematen geplaatst zijn» 
welke door die spieren bewogen worden. Bij de spinnen 
vindt men hier ter aanhechting der spieren nog eene in- 
wendige peesachtige, langwerpige plaat, die van boven hoi 
is en eenen uitgesneden voorrand heeft. Dit deel is reeds 
door LïONET waargenomen ("}. Het werd door mij ook bij 
Phrynus gevonden en komt in de klasse der schaaldieren 
in grootere ontwikkeling bü Limulus voor. Men heeft er 
den naam van inwendig sternum aan gegeven ; het vervang! 
eenigermate de plaats van den enlolhorax bij de insekten. 
doch is echter geen hoornachtig deel, hetgeen uil de bekleed- 
selen naar binnen dringt, maar een voortbrengsel van de 
veelvuldige, door elkander gewevene pezen der onder- 
scheidene spieren, die aldaar gemeenschappelijk zameO' 
komen (♦). 
Spinachlige dieren worden in alle oorden van den aard- 
bol aangetrolfen. Er zijn mij geene familiën of hoofdgroC' 
pen (grootere genera in den zin van linnaeüs) bekend, die. 
gelijk zulks bij andere klassen het geval is, uitsluitend aao 
het oostelijk of westelijk halfrond eigen zouden zijn. D® 
grootere spinachtige dieren bewonen de warme gewestcD’ 
vooral de geslachten Scorpio, lUygale, Telyplionus en Phr’J' 
nus. Verreweg de meeste dieren dezer klasse leven o? 
het land, andere in zoetwater, in de zee slechts zeer 
weinigen, juist het omgekeerde van hetgeen wij bij d® 
schaaldieren opmerken. (*) 
(*) Recherches sur l’^nat. etc. Oucrage posthume p. 100, Pf 
tig. 26, iBEViRASüs Ueh. d. inn. Bau der Arachn. S. 30, Tab. h’ 
lig. 23. Trevibahüs noemt dit deel ten onregte een kraakbeen [Knorp^^^' 
(f) Een dcrgelijk deel is de linea alba, aan de buikspieren dC 
zoogdieren. 
