KLASSE DER INFUSIEDIERTJES. 
{mwuSORlJ). 
(van dek hoeven bl. 50 — 73). 
Onder de sedert 1846 over deze diergroep verschenen 
geschriften moeten wij bovenal het hoofdwerk noemen van 
Pr. stein, die Infusionsiliiere auf ihre Entwichelungs-ge- 
^chichte untersucht. Leipzig 1854. 4. 
Alles wat ons in de laatste jaren door köi.i.iker (*J, 
STEIN (t), COHN (§), j. IIAIME (**) eii anderen over de In- 
fusoriën heleend geworden is, laat geen twijfel over, of zij 
zijn niet alleen de kleinste, maar werkelijk tevens, even als 
Onze Schrijver, in overeenstemming met diijaedin, v. sie- 
Por.D en anderen meende, de eenvoudigste schepselen. Het 
aanwezig zijn van eenen zaïnengesteldcn organentoestel, dien 
Vroeger een Schrijver van groot gezag aan deze dieren toe- 
achreef, is zoo weinig bevestigd geworden, dat anderen van 
nunnen kant (köm.iker, v, sieboi.d) gemeend hebben ge- 
Pogtigd te zijn, het geheele zamenstel dezer dieren tot den 
'■Jpus van eene enkelvoudige cel terug te brengen en de 
Infusoriën als eencellige dieren te beschouwen (ff). 
(*) Het zonnediertje, Aclinnphrys sol, door kölliker beschreven 
het Zeitschrifl fier mssenschoftl. Zool. I. S 198. 
(tl t. a. p. 
(S) Beitr&ge zur Enlwlcklungsgeschichle der Infusorien, Zeitschrift 
u'issenscha/il. Zool. III. S- 257, IV. S. 253. 
(**) Observations sur les me'tamorphoses el sur l’organisation de la 
'd'richoda lyncens, in de Annal. des Sciences nat., Zool. 1853. Torae 
p. 109. 
(tt) Vergelijk voornamelijk v. siebold, üeher einzellige PJianzen 
i‘nci Thiere, Zeitschrift jür wissenscliafll. Zool. I. S. 270; en verder 
^Rbrbach, Ueber die EinzeUigke.it der Amoeben, 1. 1. VII. S. 385, 
1 
