4 
KLASSE DER INFUSIBDIEETJES. 
is eene wezentlijke verdienste van stein, dat hij deze zaak 
het eerst heeft doen opmerken en er de groote algemeenheid 
van heeft aangewezen. De stekken ontstaan over het algemeen 
slechts in klein aantal, door afzetting om enkele deelen van 
de moederlijke kern (*). Wanneer zij geheel gevormd zijn, 
doorboren zij den ligchaamswand der moeder, om dan een 
zelfstandig leven te gaan leiden. Zij zijn in den vorm 
minder of meerder van het moederdier onderscheiden (-f-) 
en bewegen zich, naar het schijnt zonder uitzondering, 
door middel van een toestel van trilharen, ook dan, wan- 
neer zij in volwassen toestand de trilharen geheel en al 
missen [Actinophrys, Podophnja). 
Datgene wat wij hier over de voortplanting door stek- 
ken hebben medegedeeld, geldt echter slechts voor de In- 
Jusoria in den eigentlijken zin des woords. Wel is waar schij- 
nen ook de Rhizopoden binnen in het ligchaam levendige 
jongen voort te brengen, maar deze zijn, volgens de nieuw- 
ste waarnemingen van schüi.tze (§), geene stekken, maar 
(*) Vergelijk stein t. a. p. S. 199. In vroeger tijd {Archiv f- 
Natitrgesch. 1849, I. 8. 92) geloofde stein aan eene verandering 
der gelieele kern in stekken. 
(f) Volgens STEIN zouden velo In/usorla zich voor de kiemvor- 
ming op eenc eigenaardige wijze metamorpliosercn. Zoo wordt nament- 
lijk beweert, dat de vorticellen zich in aotinophrysaclitige wezens 
{Actinophrys, Podophrya) zouden veranderen. In dezen zin spreekt 
STEIN van den acinoten-toestand der vortieellen, en tracht aan te 
toonen, dat de afzonderlijke soorten der genoemde geslachten alleenlijk 
ontwikkolings-vormen der vorticellen zijn. Voor zoo verre de opgaven 
van STEIN deze zaak betreffen, zijn zij echter niet bevestigd gewor- 
den. Door LACUMANN (1.1.) eu ciENKOWSK.! [Bulki. det'Acod. des Sc- 
de St. Pétersb. T. XIIl. p. 298) is onlangs op eene eensluidende 
wijze aangetoond, dat de stekken der Acineten wederom tot Acine- 
ten opgroeijon en niet tol vorticellen, zoo als volgens de theorie 
van STEIN bet geval moest zijn. 
(5) In de Sitzungshericlilen dernafur/orschende Oesellschoft in Halle, 
van den 4 Avg. 1855 of müller’s Arcliv. 1856. S. 165. Dergelijke 
waarnemingen zijn reeds vroeger (Compt. rmd. 1 847, II. p. 487) door 
OERVAis over Miliola medegedeeld geworden. 
