KLASSE DEK INEUSIEDIEKTJES. 
7 
cissima v. d. h.) ontkennen. De langwerpige vormen, zoo 
als Spirillum khrenbeeg en andere moeten bij de oscilla- 
na gevoegd worden, terwijl Vihrio lineola eheenb. {Bac- 
terium termo duj.) de jongere bewegelijke toestand is van 
eene, met Palmella en Tetraspora naauw verwante soort 
Van water-alg {Zoogloea cohn). 
Maar na bet weglaten dezer wezens blijven er onder de 
Infusoria van van dee hoeven altijd nog vele soorten, die 
in een Handboek over Zoologie eene twijfelachtige plaats 
innemen. Met name geldt dit van de familie der Volvo- 
cinen (bladz. 65), welker natuurlijke geschiedenis wij thans 
door de waarnemingen van cohn, beaun, busk, william- 
son en anderen tamelijk goed hebben leeren kennen (*). 
Behalve den bewegelijken toestand hebben deze wezens ook 
nog eenen rustenden, gedurende welken zij met eene harde 
huid van houtvezelen orageven en van trilharen ontbloot 
zijn. Gedurende dezen toestand zijn zij van enkele een- 
cellige Algen, zoo als wij die door a. beaun, negeth, 
COHN en anderen, in den laatstcn tijd hebben leeren kennen, 
door niets te onderscheiden. De overeenkomst met deze 
plantenvormen is nog bedriegelijker, daar ook deze laatste 
eenen toestand van vrije beweging hebben, gedurende welken 
zij geheel en al op de wijze der Volvocinen door middel 
van eenige zweepvormige trilharen rondzwemmen (f). Deze 
zich vrij bewegende planten (zoogenaamde rondzwervende 
stekken, Gonidiën) ontstaan even als de zich vrij bewe- 
(*J Vergelijk COUN t, a. p. p. 163 — 20.‘1 (iiher die Volvocinen im 
^llgemeinen mii besonderer Beriichsiclitigunt/ von Volvox en Gonium) 
cn ook het Zeitschr. f. wiss- Zool, tV. S. 77 — 166, (wher Slepha- 
’^oephaera, eine neus Gattung aua der Familie der Volvocinen;) 
A. BRAUN, Betrachtungen üher die Erscheinnngen der Verjüngung in 
der Nalur. Loipzig 1851, 4°. S. 229 (over Clilaniydomonas); BUSK 
in de Transaclions mier. Soc- 18.53. I. p 31 en williamson ibid. 
p. 45 (over Volvox). 
(+) Over de natuurlijke gcschiedeuis van deze lagere planten ver- 
'rijzen wij hier voornamelijk lot het zoo even genoemde werk van 
A. brauk, über die Verjüngiingseracheinungen, 
