8 
KLASSE DER INFUSIE DIERTJES. 
gende Volvocinen ia den tijd van rust, door deeling van 
den inbond onder de cellulose membraan, en later keeren 7 , ij 
(onder zekere uitwendige omstandigheden naar het schijnt, 
zoo als gebrek aan water enz.), door het verliezen der tril- 
haren en door omhulling met eene nieuwe huid van cel- 
lulose, tot den rustenden staat terug. 
Hoewel zich nu op deze wijze de Volvocinen door hunne 
gansche natuurlijke geschiedenis op eene duidelijke wijze 
aan de lagere Algen aansluiten (ook de wijze, waarop zij 
zich bewegen, even als de wijze van voedsel tot zich te 
nemen en het chemisch proces van hun leven, schijnt op 
een verband met de planten te wijzen), is echter nog in 
geenen deele elke band verbroken, welke hen met het 
dierenrijk verbindt. De Volvocinen toch bezitten in hunnen 
bewegelijken toestand een zamentrekbaar blaasje, even als 
de echte Infusoria ; eene inrigting dus, welke zich met 
onze tegenwoordige kennis van het maaksel en de levenswijze 
der planten kwalijk zoude laten vereenigen. (Volgens de op- 
gaven van BUsK zouden zoodanige zamentrekbare ruimten 
echter ook bij de rondzwervende stekken van sommige we- 
zens voorkomen, die men ongetwijfeld voor planten houden 
moet). Daarbij komt nog, dat er ook bij andere Infusoria 
en dat wel van ontwijfelbaar dierlijken aard, zoo als reeds 
boven is vermeld, toestanden van rust bestaan, gedurende 
welke deze zich, ingesloten in een hard omhulsel van celweef- 
sel (*■) als zeer verwante vormen aan de Volvociiien aansluiten. 
Wat wij hier over de Volvocinen hebben gezegd, geldt 
overigens evenzeer voor de overige zweepvorinigc, trilharen 
dragende (mondlooze) Infusoria, die van dek hoeven — 
met de actinophrysachtige echte Infusoria, die bij onzen 
Schrijver de familie Pervplvnjgana uitmaken — in zijne 
Orde der Atriclia zamengevat heeft (bladz. fi4) en ook voor 
{*J Eu cic microcheinischo onderzoekingen van sïein bestaat de 
Cyste der rustende Vortioellen nzoo al niet uit Cellulose, dan toch 
uit een daarmede zeer naaiiw verwanio stof,” t. a, p. p. 202. 
