10 KLASSE DEK INFUSIEDIERTJES, 
kunnen hoogstens zeer twijfelachtig als dieren beschouwd 
worden. 
Bij deze beide Orden, die der Rhizopoda en Epitricha 
(of bij de echte Infusoria), moeten wij als Orde nog 
de Gregarinen voegen, die bij de zaraenstelling van het 
werk van van dek hoeven slechts onvolkomen bekend 
waren. Dat de Gregarinen, hoewel parasiten, in den zin 
van VAN DEK HOEVEN bij de Infusoria [Protozoa) en niet 
bij de ingewandswormen behooren, bij welke zij door enkele 
Zoologen gerekend worden, kan wel niet twijfelachtig zijn, 
daar zij met de overige dieren van deze afdeeling, niet 
alleen door hunne kleinheid en eenvondigheid van zamen- 
stel, maar ook voornamelijk door gebrek aan voortplantings- 
vermogen, gedurende verschillende geslachten, overeenstem- 
men. En wij moeten deze laatste omstandigheid des te 
hooger in rekening brengen, naarmate de ondervinding der 
laatste jaren ons geleerd heeft, dat de voortplanting door 
verschillende geslachten eene gemeenschappelijke eigenschap 
van alle overige diervormen is. 
De opgave van de kenmerken der Gregarinen zoude 
ongeveer luiden als volgt: 
ORDO I. Gregarina {Symphyta stein). 
Animalcula parasitica, nuda, cellulae formam et structuram 
imitantia. Os nullum. Corpus ovale aut filiforrae, in aliis 
simplex, in aliis tuberculo suctorio vel proboscide uucinata 
instructum. Animalia solitaria aut bina inter se conjuncta. 
De Gregarinen worden bijna uitsluitend bij lagere dieren, 
insekten, wormen enz. gevonden, en bewonen de meest ver- 
schillende inwendige organen, voornamelijk de darmen en de 
ligchaainsliolte. Hunne bewerktuiging is in de hoogste mate 
eenvoudig. Het eenigste, W'at men in hun inwendig ligchaam 
waarneemt, is een rond, op eene kern gelijkend deel, hetwelk 
gewoonlijk in eeue korrelachtige massa (voedingsstof) ligt, en 
hun inderdaad eene zekere gelijkvormigheid geeft met cellen. 
De wijze van voedsel-opnamc geschiedt door opzuiging overdc 
geheele ligchaams-oppervlakte; de beweging door peristaltische 
