16 KLASSE DER POLYPEN EN ZEENEÏELS. 
chaams naar binnen uitmondt. De opening, die op deze 
wijze ontstaat, is de mondopening, welke gewoonlijk, en 
vooral bij de vastzittende Coelenteraten, door een sterk ont- 
wikkelden toestel tot het vangen der prooi, door tentakels 
enz. omgeven is. De ruimte, die zich achter aan de mondholte 
aansluit, dient als spijsverteringstoestel, hetzij dezelve door 
eigen wanden, een eigen raaagbuis omgeven is, of alleenlijk 
door het voorste deel van de ligchaamsholte gevormd wordt. 
De stofi'en, die door de spijsvertering bereid worden, ko- 
men dadelijk (’•) in den toestel van holten van het lig- 
chaam der Coelenterata, en w'orden daar, met zeewater ver- 
mengd, in den vorm van kleurloos bloed (of zoo men lie- 
ver wil van ckylus) door de zamentrekkingen der wanden, 
gewoonlijk ook nog door de werking van de bovenge 
noemde trilharen rondbewogen. Benanus ontbreekt; in plaats 
daarvan zijn er echter niet zelden eenige kleine sluitbare 
openingen, die op de meest verschillende plaatsen den lig- 
chaamswand doorboren, en welke voornamelijk voor het 
ververschen van het water dienen. De overblijfsels van de 
voedingsmiddelen worden door de mondholte verwijderd. 
liet achterste, voor den bloedsomloop bestemde deel van de 
ligchaamsholte vormt overigens slechts bij uitzondering een 
eenvoudige, buis- of zakvormige ruimte. Gewoonlijk°ver- 
toont deze in deszelfs peripherische deelen eeiie meer zamen- 
gestelde vorming. Er verheft zich namelijk op de biniien- 
oppervlakte van het ligchaam een systeem van tusschenschot- 
ten, die in straalvormige rigting van de peripherie naar de 
ligchaams-as uitspringeu, en de peripherische deeleii van de 
ligchaarnsholtè in een aantal van zakvormige ruimten af- 
scheiden. In vele gevallen zijn deze zakken ruim en laag, 
in andere echter ook naauw en lang even, als vaten, die 
van de centraalruimte der ligchaamsholte uitstralen. Dit 
( ) e vroeger algemeen aangenomene meening van het beslaan 
eenei zakvormig goslotene maag bij Polypen en Berocachtige dieren 
jerust op eene dwaling. Vergelijk fret en leuckart. t.a. p , S. 3 en 33. 
