U KLASSE DER POLYPEN EN ZEENETELS. 
versmelten zij meer en meer tot eene vaste, zamenhangende 
massa, welke bij de eene soort zichverder naar voren uit- 
strekt dan bij de andere. In vele gevallen strekken zich deze 
afscheidingen van kalk ook uit tot op de afdeelingswauden 
van de ligchaamsholte, zoodat men dan door beschouwing 
van het skelet een bijna volkomen begrip kan verkrijgen 
van de inrigting der vormen. Ook de kalkwording der tus- 
schenchotten gaat van onder naar boven voort en van 
den omtrek naar het midden. 
Iets anders dan dit uitwendig skelet der Polypen is het 
zoogenaamde as-skelet van de schorskoralen (bladz. 103) 
en zeeveders (bladz. 100), hetwelk in den regel van eene 
hoornachtige (*) geaardheid is. Volgens de opgaven der 
bovengenoemde Pransche Zoologen ontstaat dit weefsel, 
hetwelk volgens zijn aard eenvoudig een steun-toestel is, door 
den overgang in hoornweefsel van het vlies, hetwelk het 
zoogenaamde voetstuk der bijzondere Polypen omgeeft. 
Dat de Polypen slechts in zeldzame gevallen op zich 
zelven leven, en gewoonlijk in grootere en kleine koloniën 
zamenhangen, is genoegzaam bekend. Wij kunnen hierop 
het door onzen Schrijver (bladz. 78) aangehaalde wijzen, 
en merken nog slechts op, dat de Polypenstokken, die wij 
tot dusverre kennen, alle uit eveneens gevormde (isoraor- 
phe) individuen bestaan. 
Over de verscheidenheid in vorming en het uiterlijk der 
koraalgewassen, en de betrekking daarvan tot knopvorming 
of deeling, bezitten wij talrijke gewigtige ophelderingen van 
DANA (-f-), evenzeer alsook van mii.ne edwauds en haime (§). 
(*) Het woord nhoornachtig’’ drukt den aard van dit weefsel eigen- 
lijk niet juist uit. Het voorkomen van hoorn schijnt zich alleen tot 
de hoogere dieren te bepalen, terwijl deze stof bij de lagere, onge- 
wervelde dieren door eene andere, uit een phjsiologisch oogpunt van 
dezelfde beteekenis, maar chemisch daarvan afwijkende, door het 
Chitin en de Chitinachtige stoffen, vervangen wordt. 
(f) siiLlMAN’s Journ. of Science and Arts, 1846, II. p. 64 en 
187, zie verder III. p. 1, 160 en 337. 
(§) 1 . 1 . 
