KLASSE DEE POLYPEN EN ZEENETELS. 35 
door de eerstgenoeinden worden voortgebragt, zich iii de 
meeste gevallen eveneens voordoen en ontwikkelen, als de 
embryonen der vrij levende Hydrasmedusen. Slechts eenige 
Weinige soorten (voornamelijk uit de familie Tubularia, ook 
Hydra) maken hierop voor zoo verre eene uitzondering, dat 
bare embryonen zich reeds binnen de geslachtsblaasjes tot 
wezenlijke, kleine Mydroïdpolypen ontwikkelen, en den eer- 
sten infusie-achtigen ernbryotoestaud missen. 
Het is voor het overige opmerkelijk, dat de bijzondere 
Hjdroïd koloniën steeds van het zelfde geslacht zijn 
zoo als wij zulks ook van eenige polypenkoloniën weten 
(bladz. 86) — of liever, om het duidelijker uit te druk- 
ken, dat zij slechts of mannelijke of vrouwelijke geslachts- 
dieren voortbrengen. Leze wet schijnt ook van toepassing 
Voor de vrije geslachtsdieren, ten minste vermeldt kkohn, 
dat de mannelijke en vrouwelijke Medusenloten van Po- 
docoryne van verschillende koloniën opgevoed worden (*). 
Het onderscheid dus in de wijze van voortplanting der 
Hydroïden bepaalt zich, zoo als wij in het bovenstaande 
nader uit elkander gezet hebben, daartoe, dat de Medusa- 
schtige geslachtsdieren derzelven nu eens tot eene physio- 
logische zelfstandigheid komen, en dan als wezenlijke zee- 
kwallen leven; dan weder ook met het inoederdier vereenigd 
blijven, en zich dan slechts als min of meer eenvoudige 
aanhangsels voordoen. In het laatste geval vormen zij met 
hunne moederdieren eene polymorphe kolonie. 
Het bestaan eeliter van zulke verschillende geslachts- 
dieren is niet het eenige voorbeeld van polijmorpliismus 
hij de Hydroïden. Er zijn Hydroïdkoloniën {Gampanula- 
‘‘'ia, Sertularia, Hydmctinia), in welke de geslachtsdieren, 
om het even of zij vast zijn of zich tot vrije Medusen 
Ontwikkelen, niet door de gewone, tot voeding dienende 
ï*olypen worden voortgebragt, maar door eigenaardige in- 
dividu’s, welke geen mondopening of tentakels hebben en 
(*) lliiLl.EE’s Archiv 1851, S. 263. 
3 * 
