38 KLASSE DER POLYPEN EN ZEBNETELS. 
deze vertoonen ons al de verschillende vormen en toe- 
standen, welke wij bij de Hydroïden gezien hebben.- Er 
zijn Siphonophoren, welker geslachtsdieren zich in den vorm 
van kleine zelfstandige zeekwallen afzonderen (daartoe be- 
hoort Velella en PJiysalia), en eerst na hunne afscheiding 
tot geheele ontwikkeling komen, en andere (waartoe verreweg 
de meeste der thans bekende soorten behooren), welker 
geslachtsdieren zich voordoen als vastzittende aanhangsels, 
en de verscheidenste overgangsvormen tnsschen den duide- 
lijksteu Medusenvorm en eenen eenvoudigen blaasvorm in 
vertoonen. Het onderscheid tusschen de vrij levende en de 
vastgehechte geslachtsdieren is hier niet eens meer stand- 
vastig; onder de laatsten toch zijn er vele, welke tijdens 
hunne geslachtsrijpheid den zamenhang met de overige leden 
der kolonie opgeven, en, niettegenstaande hun gemis aan 
mond en randligchaampjes, eenigen tijd even als Medusen 
rondzwemmen. Dit geldt voornamelijk voor de mannelijke 
aanhangsels, terwijl de vrouwelijke in ongelijk meer gevallen 
voor hun gansche leven vastzitten, en ook niet zelden een 
veel eenvoudiger blaasvormig maaksel vertoonen. (Bij de Hy- 
droïden schijnt in vele gevallen ook een dusdanig verschil in 
vorm bij de onderscheidene geslachten voor te komen.) 
Mannelijke en vrouwelijke geslachtsdieren zijn nu eens 
op verschillende stammen verdeeld, dan weder in de zelfde 
kolonie met elkander vereenigd : de Siphonophoren zijn dus 
nu eens inxonoGCïd^ dan dioBGict, De voortbrenging daarvan 
geschiedt in den regel niet aan de polypachtige voediugs- 
dieren, en ook gewoonlijk niet aan eigen kroost voortbren- 
gende individuen, maar gewoonlijk onmiddelbaar aan den 
stam, gelijk zulks ook bij eenige Hydroïden, volgens saks 
bij Perigonimus, het geval is. In vele gevallen zijn de ge- 
slachtsdieren, met name de blaasjes, tot ware trossen onder- 
ling verbonden. 
In de meeste gevallen voegen zich bij de Siphonophoren, 
behalve de geslachtsdieren, nog andere, op Meduseii gelij- 
kende aanhangsels, de zoogenaamde zwemklokken namelijk. 
